19/04/2017

Η αληθινή αγάπη




Η αληθινή αγάπη
δεν είναι αυτή που υπόσχεται 
το σ’ αγαπώ στην αιωνιότητα
δεν δίνει όρκους και παθιασμένα φιλιά 
δεν έχει μόνο ευτυχισμένα δειλινά

Η αληθινή αγάπη 
είναι απλή καθημερινή 
είναι αυτή που ξυπνάει κάθε πρωί
πίνει τον καφέ της πηγαίνει στη δουλειά
εχει προβλήματα καυγάδες
γελάει, κλαίει, κάνει έρωτα, μισεί
και από ξένα χείλη καμιά φορά κρυφά θα φιληθεί

Η αληθινή αγάπη γνωρίζει καλά 
ότι για να υπάρξουν δυο άνθρωποι μαζί
θα υποφέρει θα κουραστεί 
τις αγωνίες και τους φόβους θα μοιραστεί 
στο μονοπάτι αυτό που λέγεται ζωή
(V)

_____________
Video
Whitesnake - Is This Love

09/04/2017

ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ




Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα ταχτική στα κηρύγματά του·
πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειάς μου για να τον ακολουθήσω.
Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·
κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
Κι όμως μέσα σ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του.
Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι
κι από την πόλη στο Όρος των Ελαιών.

Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
Για ένα βάζο αλαβάστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.

Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.
Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα ΄ναι για την αγάπη του·
κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ’ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.
Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει: την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο
εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν ότι ηγάπησαν πολύ.

Ντίνος Χριστιανόπουλος
Από τη συλλογή "Η εποχή των ισχνών αγελάδων" (1950)
Ποιήματα - Εκδόσεις Διαγωνίου, Θεσσαλονίκη (1985)

_______________
Πίνακας:
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco) "Μαρία Μαγδαληνή η Μετανοούσα" (1590). 
Museo Cau Ferrat Sitges - Ισπανία.

03/04/2017

Don Backy - Sognando / Ονειρεύοντας




Κάθομαι εκεί μα είμαι απών, μ' ένα καπέλο στο μέτωπο μου
και πράγματα περίεργα περνούν απ΄το μυαλό μου
Nα ουρλιάξω εχω επιθυμία, μα δεν καταλαβαίνω την αιτία
και ξαφνικά εκεί που κλαίω, σαν ενα παιχνίδι πάλι γελάω 
Οταν ακούω φωνές δεν απαντώ, σ' ένα παράξενο κόσμο ζω
εκεί όπου υπάρχουν λίγα προβλήματα, εκεί όπου οι άνθρωποι δεν έχουν συστήματα

Δεν έχω μέλλον, ούτε παρόν και ζω το σήμερα αιωνίως
το παρελθόν μου τώρα πια, είναι για μένα μακριά
Oτι χρειάζομαι έχω εδώ, ούτε κι η θάλασσα μεσ΄το βυθό
έχει εκείνα που ονειρεύομαι, και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν χαίρομαι
Τι είναι αγάπη δεν εχω γνωρίσει, το χτυποκάρδι δεν έχω ζήσει
για μένα η γυναίκα αντιπροσωπεύει, εκείνη που με φροντίζει και με στηρίζει.

Μα μερικές φορές το νοιώθω οταν, της νύχτας τ’ αρπαχτικά
με αναγκάζουν χωρίς λόγο να αντιδρώ σκληρά
Kαι τότε ακούω μια φωνή, κι ετσι αρχίζει ο γολγοθάς μου
θελω να ξεχάσω να μη θυμάμαι, να σκάσει πάει το μυαλό μου
Και καταστρέφω οτι βρεθεί εμπρός μου, ακόμη κι ενάντια στον εαυτό μου
ετσι κι αλλιώς δεν έχω ελπίδα, απ' το δωμάτιο να βγώ καμία.

Σ' ένα κρεβάτι που ολο τρίζει, σ' αυτό το μέρος που με φοβίζει
συχνά γυρεύω να πετάξω, στον ουρανό ψηλά να φτάσω
Mα τι ζημιά μπορώ να κάνω, που θέλω μόνο να πετάξω
τους φύλακες δεν καταλαβαίνω, γιατί μου δένουνε τα χέρια
και προσπαθούνε με τη βία να μου φορούν λευκό μανδύα
τοτε είναι που σπρώχνω τα χέρια πίσω και χωρίς να θέλω πάντα δακρύζω

Μα πόσο μεγάλη ταραχή και τι υπέροχο όραμα Θεέ μου
καθώς μια φωτεινή σκιά διασχίζει το μυαλό μου
Tα χέρια τώρα δυνατά δαγκώνω και για μια στιγμή θυμάμαι
οταν στο παρελθόν το μακρινό, κάποιος μου είπε, «σ 'αγαπώ»
Σαν ενα αντίο σβήνει η φωνή και ηρεμία η ψυχή
και απο εκείνο το αντίο, κάθομαι ακίνητος εδω στο κρύο.
Don Backy (1971)

(Μεταφραση – Velvet)


27/03/2017

EUGENIO MONTALE - Le rime / Οι ομοιοκαταληξίες



Le rime 
Le rime sono più noiose  delle
Dame di San Vincenzo: battono alla porta
e insistono. Respingerle è impossibile
e purchè stiano fuori  si sopportano.
Il poeta decente le allontana
(le rime), le nasconde, bara, tenta
il contrabbando: Ma le pinzochere ardono
di zelo e prima o poi  (rime e vecchiarde)
bussano ancora e sono sempre quelle.

Οι ομοιοκαταληξίες
Οι ομοιοκαταληξίες είναι πιο βαρετές από τις
Κυρίες του Αγίου Βικεντίου: χτυπούν την πόρτα
και επιμένουν. Να τις απορρίψεις είναι αδύνατο
και εφόσον μένουν έξω υποφέρονται.
Ο αξιοπρεπής ποιητής τις απομακρύνει
(τις ομοιοκαταληξίες), τις κρύβει, τις φυλακίζει, τις κάνει
λαθραίες: Μα οι υποκρίτριες γεμάτες
λαχτάρα αργά ή γρήγορα (ομοιοκαταληξίες και μπαμπόγριες)
ξαναχτυπούν και είναι πάντα οι ίδιες.
EUGENIO MONTALE (1896-1981)
Απο τη συλλογή SATURA (1971)

(Μεταφραση - Velvet)


15/03/2017

Όταν με χτυπάς




Όταν με χτυπάς 
χτύπαμε όπου θες
αλλά να με κοιτάς κατάματα
να δούμε ποιος θ' αντέξει στο τέλος
το μαρτύριο.
(V)


________________
Video
Deep Purple - The Battle Rages On