10.2.12

Έξω κάνει φτώχεια, μέσα κάνουμε επανάσταση




Όσο κι αν γράφεις πάνω στο χαρτί
Αν δεν βγεις έξω να χαράξεις τα γράμματα στο δρόμο
Με το μαχαίρι ανάμεσα στα δόντια
Να ορμήξεις στις πλατείες, να ουρλιάξεις μεσα στο πλήθος
Πάνω στην άσφαλτο βαθιά να τα καρφώσεις
Οι λέξεις θα σκορπίζουν κάθε φορα ολόγυρα, νεκρές
Μαύρο χορτάρι θα φυτρώνει εκεί που πέφτουν
Και κάθε μέρα άλλο ένα χαμένο στίχο θα φτιάχνει η ατολμία σου
Κι εσύ θα στέκεις εκεί κρυμμένος στη σκιά, μονολογώντας
Χωρίς ποτέ να αντιληφτείς την αυταπάτη της δειλίας σου
(V. 10-02-12)

ΥΓ.
Γιατί τα χέρια δεν ξέρουν μονο να γράφουν.....

.............................

Ο τίτλος είναι από το ποίημα της Κάκιας Παυλίδου
"Έξω κάνει φτώχεια, μέσα κάνουμε επανάσταση"
Εδω:
http://pavlidoykakia.blogspot.com/2010/12/blog-post_15.html


Video
Tracy Chapman - Talkin' bout a Revolution


4.2.12

Ήθελα πάντα να μάθω πιάνο





Ήθελα πάντα να μάθω πιάνο
Αυτά τα μεγάλα πιάνα με ουρά
Να παίζω σε μεγάλες αίθουσες μουσικής
Απέναντι σε σοβαρά ακροατήρια
Όμως δεν τα κατάφερα
Κι έτσι αγάπησα τον ήχο της κιθάρας
Δεν το μετάνιωσα
Αρκούσε να παίζω για εκείνη και για εμένα
Ακόμη και τώρα
Που δεν παίζω για κανένα


............................

Video αναρτησης:
Gipsy Kings - Trista Pena



31.1.12

Μάνας Νανούρισμα




Πίσω από το σκοτάδι
αντικρίζω το βλέμμα σου
φως που φωτίζει τις νύχτες μου
Πίσω από τη σιωπή σου
ακούω δυνατά την φωνή μου
θλιμμένο τραγούδι
Πίσω από την απουσία σου
πλάθω την μορφή σου
σε φέρνω κοντά μου
ζεις μέσα στην μνήμη μου
αγγελέ μου
Έτσι προσμένω στο κάλεσμα
όλη μέρα κι όλη νύχτα
στον αγιάτρευτο πόνο μου
να αποκρίνομαι
με μάνας νανούρισμα
Βάλσαμο που γιατρεύει
τις ψυχές
αυτών που μένουν

....................................

Video ανάρτησης:
Ross Daly - Μοιρολόι



23.1.12

Ντίνος Χριστιανόπουλος – Εναντίον




«Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους»

«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω». Με αυτό τον τρόπο σχολίασε ο 81χρονος Θεσσαλονικιός ποιητής, Ντίνος Χριστιανόπουλος, τη βράβευση του απο το Υπουργείο Πολιτισμού με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων που του απονεμήθηκε για το σύνολο του έργου του.
Ο ιδιος το αρνήθηκε παραπέμποντας τους σε ένα  παλιότερο κείμενο του με τον τίτλο «Εναντίον».

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ οπουδήποτε κι αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία απ΄ το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε - αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι άλλων» που μας άφησαν οι αρχαίοι.

Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου - και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά - και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας.

Είμαι εναντίον κάθε χρηματικής επιχορήγησης, και κάθε φτωχοπροδρομο που απλώνει το χέρι για παραδάκι τον περιφρονώ. Οι χορηγίες φουντώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά. Οι χορηγίες ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.

Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα παρά να αρμέγω το υπουργείο. Τι χρωστάει το κράτος να με ταΐζει επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το κράτος να χωθεί πιο πολύ στην ζωή μου.

Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Ποτέ μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορία, που με γδέρνει.

Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες - όλες το ίδιο σκατό. Ακόμη και ο τελευταίος δημοσιογραφίσκος κάνει κακό στην λογοτεχνία μας - σκεφτείτε τι γίνεται με τους διευθυντές συγκροτημάτων.

Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους, κι όλους τους άλλους τους θάβουν. Όποιοι δεν προσκυνούν, καρατομούνται, και μένουν μόνο οι γλείφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.

Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων και της λεγόμενης γενιάς της αμφισβήτησης: όλα τα αμφισβήτησαν εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για τα καλά, χαλούν τον κόσμο με την κριτική τους, όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους κι όλα αυτά μέχρι να πάρουν το πτυχίο, μετά τους βλέπω κι αυτους στα διάφορα υπουργεία κι ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μες τα ποικίλα βολέματα του κατεστημένου.

Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.

Είμαι, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που μας οδηγεί καθημερινά σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, φταίει βέβαια το κωλοχανείο, φταίνε όμως κι οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, φταίει προπάντων η δική μας σκαρταδούρα.

Ντίνος Χριστιανόπουλος
Η αντιγραφή του κειμένου έγινε
από την ποιητική συλλογή ΝΕΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1977-1980
Εκδόσεις ΔΙΑΓΩΝΙΟΥ
Θεσσαλονίκη 1981


Ένας αληθινός Ποιητής που έκανε τον λόγο του πράξη

Τι να τα κάνω τα βραβεία σας
Είναι πολύ ζαχαρωμένα
Ταιριάζουν για σοκολατοπαιδα
Μα δεν ταιριάζουνε για μένα

......................................

Video ανάρτησης
Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος στους Πρωταγωνιστές (01/09/2009)




18.1.12

Time Passing





Ποιον γρονθοκοπείς…?
Τον άνεμο?
Το κάποτε δυστυχώς πέρασε….
Και τώρα εδώ, σκοτώνουμε με λέξεις τον χρόνο που μας απομένει
Μέχρι να ξαναγίνει πάλι…κάποτε…


A chi dai i pugni ?
Al vento ?
Il tempo purtroppo è passato....
E ora siamo qui ad uccidere con le parole il tempo che ci rimane
Finchè diventa di nuovo .... tempo passato ...

"Un giorno dopo l’ altro la vita se ne va"

............................

Video αναρτησης:
Wim Mertens-Time Passing

8.1.12

Σ΄ ένα σύννεφο





"Στη ζωή μου,
οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες
στάθηκαν τα ταξίδια και τα ονείρατα μου"
Ν. Καζαντζακης


Μακάριοι
Αυτοί που δεν έχουν την ανάγκη να ονειρεύονται
Σημαίνει
Ότι είναι οι ικανοποιημένοι της ζωής

....................................

Video αναρτησης
Vasco Rossi - Vivere una favola


2.1.12

La bellezza salverà il mondo / Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο





Είπαν ότι η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο
-Μα πιστεύεις ακόμα αυτά τα παραμύθια ?
-Ναι, όσο σε κοιτάζω...

Hanno detto che la bellezza salverà il mondo
-Ma tu credi ancora a queste favole ?
-Si, finchè ti guardo

***

Ευχές για ένα όμορφο 2012
Auguri per un bellissimo 2012


.........................
Video ανάρτησης
ASH SOULAR, female guitarist, plays Santana’s, Samba Pa Ti

23.12.11

Gesù / Ιησούς




Hanno incontrato Gesù
in mezzo alla strada
voleva andare alla stazione
si era perso non trovava la direzione
Gesù si sentiva male
voleva andare all'ospedale
ma non riusciva a trovare un'indicazione per arrivare
aveva uno squarcio nella testa
non ricordava più niente
ma nel cuore lui sapeva
ma nel cuore lui sapeva

Συνάντησαν τον Ιησού
στο δρόμο
ήθελε να πάει στο σταθμό
είχε χαθεί δεν εύρισκε την κατεύθυνση
Ο Ιησούς ήταν άσχημα
ήθελε να πάει στο νοσοκομείο
μα δεν μπορούσε να βρει τον σωστό δρόμο
είχε μια πληγή στο κεφάλι
δεν θυμόταν τίποτα
αλλά στην καρδιά του, αυτός γνώριζε
αλλά στην καρδιά του, αυτός γνώριζε

Io l'ho visto
trascinava il suo corpo
tra la gente indifferente
e il sangue che perdava
lasciava tracce sul marciapiede
dove milioni di scarpe annegavano
battendo schizzando andandosene via
mi sono coperta gli occhi
non volevo vedere
volevo pregare
non sapevo più
non sapevo più
non sapevo più
non sapevo più chi

Εγώ τον είδα
έσερνε το κορμί του
ανάμεσα στην αδιαφορία του κόσμου
και το αίμα που έχανε
άφηνε ίχνη στο πεζοδρόμιο
όπου εκατομμύρια παπούτσια πνιγόντουσαν
προσπαθώντας να αποφύγουν το πιτσίλισμα
κάλυψα τα μάτια μου
δεν ήθελα να δω
ήθελα να προσευχηθώ
δεν ήξερα πιά
δεν ήξερα πιά
δεν ήξερα πιά, ποιος, τίποτα

Hanno trovato Gesù
in metropolitana
era seduto in un vagone
con in testa un'idea di rivoluzione
e hanno sparato a Gesù alla quarta fermata
è successo di tutto, un caos che nemmeno nel cielo lassù
c'hanno capito più niente
aveva uno squarcio nella testa
non ricordava più niente
ma nel cuore lui sapeva
ma nel cuore lui sapeva

Βρήκαν τον Ιησού
στο μετρό
καθόταν σε ένα βαγόνι
έχοντας στο μυαλό την ιδέα της επανάστασης
και πυροβόλησαν τον Ιησού
στην τέταρτη στάση
τότε συνέβηκε τέτοιο χάος που ακόμη και στον ουρανό ψηλά
δεν καταλάβαιναν πια τίποτα
είχε μια πληγή στο κεφάλι
δεν μπορούσε να θυμηθεί τίποτα
αλλά στην καρδιά του, αυτός γνώριζε
αλλά στην καρδιά του, αυτός γνώριζε

Io l'ho visto
trascinavano il corpo
tra la gente indifferente
e il sangue che perdeva
lasciava tracce sul marciapiede
dove milioni di scarpe annegavano
battendo schizzando andandosene via
mi sono coperta gli occhi
non volevo vedere
volevo pregare
non sapevo più
non sapevo più
non sapevo più chi
chi, chi, chi

Εγώ τον είδα
ενω έσερναν το κορμί του
ανάμεσα στην αδιαφορία του κόσμου
και το αίμα που έχανε
άφηνε ίχνη στο πεζοδρόμιο
όπου εκατομμύρια παπούτσια πνιγόντουσαν
προσπαθώντας να αποφύγουν το πιτσίλισμα
κάλυψα τα μάτια μου
δεν ήθελα να δω
ήθελα να προσευχηθώ
δεν ήξερα πιά
δεν ήξερα πιά
δεν ήξερα πιά, ποιος, τι….
Στίχοι-ερμηνεία: NADA MALANIMA
(Μεταφραση - Velvet )

...................................
Το τραγούδι γράφτηκε μετά από τις βίαιες συγκρούσεις τον Ιουλιο του 2001 στη Γένοβα, στη διάρκεια της συνάντησης των G8: Αν προσέξετε καλύτερα θα δείτε τον Ιησού ανάμεσα στα ματωμένα πρόσωπα των ανθρώπων. Αν είμαστε προσεκτικοί θα τον δούμε κι άλλες μέρες να περπατά αναμεσά μας στο πεζοδρόμιο και οχι απαραίτητα καθε φορά που έρχονται Χριστούγεννα. Αρκει να προσέχουμε καλύτερα βέβαια.....


Καλές γιορτές και καλά Χριστούγεννα να είναι,
εστω και για μια μέρα σε ολο τον κόσμο
Ολοι μας την έχουμε ανάγκη...


19.12.11

Μετανάστες σαν διαβατάρικα πουλιά...




Στ' αμπάρια δουλεμπόρων του Μεσαίωνα
Κομμάτια από τις νάρκες στα σύνορα
Χωρίς χαρτιά κι ονόματα, μωρά στην αγκαλιά
Έρχονται ερήμην απ' το πουθενά.

Σκορπάνε όπου τύχει, σε κρύα γυμναστήρια
Της άδειας επαρχίας.
Σε υπόγεια τριγύρω απ' την Κοτζιά.

Τάγματα ξυπόλυτα, παιδιά του πανικού
Οι ξένοι με τα μάτια τ' ανεξήγητα
Κανένας δεν τους ρώτησε και πάνε όπου τους πάνε
Και δε διαλέγουν τίποτα και κάνουν ότι να 'ναι.

Πουτάνες στα μπουρδέλα, στα μπαρ της επαρχίας
Δούλοι στα χωράφια μας, παντού και πουθενά
Πλένουνε τις σκάλες μας, ζούνε με τα ψιλά μας
Με μάτια ανεξήγητα, ζούνε ανάμεσά μας.

Άλλοι θα φύγουν ξαφνικά, άλλοι θα μείνουνε κοντά μας
Μαζί θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας
Θέλουμε δε θέλουμε, θα ζήσουνε κοντά μας
Θα ζήσουνε κοντά μας, θα ζήσουνε κοντά μας...
Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
Θα ζήσουνε κοντά μας

..................................

Μετανάστες είμαστε κι εμείς, κι ας μην το νοιώθουμε
Μετανάστες σαν διαβατάρικα πουλιά, περαστικοί απο τούτη την γη


18 Δεκεμβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη
Υπολογίζεται ότι το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού,
γύρω στα 150 εκατομμύρια ψυχές, ζουν εκτός της πατρίδας τους.

16.12.11

Κι επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών.





Κι επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών.
Και η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμάς, εκορυφώθη.
Και η χιών έγινε σινδών, σάβανον (*)

Παράξενο...
Αυτό το λευκό

Εκεί ξαπλώνει ο έρωτας
Εκεί γεννιέται η ζωή
Εκεί μας βρίσκει ο θάνατος
Και μας τυλίγει

Χιόνια…
κατάλευκα σεντόνια
Κρίνα αγνά
ή πένθιμα χρυσάνθεμα…


(*) "Ο έρωτας στα χιόνια" - Α. Παπαδιαμάντης
 
......................................
 
Video ανάρτησης
The Snowman - Ritchie Blackmore's Rainbow


 Video by     

10.12.11

Το άγγιγμα





Πλήκτρα δίπλα στα πλήκτρα
Δάχτυλα δίπλα στα δάχτυλα

Φτάνει μονάχα μια μικρή
Μια ανεπαίσθητη στιγμή

Να αφεθείς
Ν΄ αγγίξεις ότι ποθείς


(Το ανέφικτο άγγιγμα)

................................


Scene from the movie of Tim Burton's Corpse Bride - Τhe piano duet.
Μουσική: Danny Elfman


Video by