Κάτω από το κύμα.

Ήταν ένα περίεργο συναίσθημα

ό,τι απέμενε συνήθως 
από εκείνες τις τυχαίες συναντήσεις

κι όσα μοιραία ακολουθούσαν κάθε φορά

μα δεν μπορούσε καθαρά να θυμηθεί

σαν να βρισκόταν σε απόλυτο σκοτάδι.

Στεκόταν λέει, δίπλα στη θάλασσα

άπλωνε το βλέμμα και περίμενε 

ώρες ολόκληρες σαν κάτι να συμβεί

και ξαφνικά μια αλλόκοτη μορφή 

που άλλαζε σχήματα διαρκώς 

φανερωνόταν πάντα μπροστά του.

Ώσπου δυο χέρια από νερόφιδο κορμί

με την απόκοσμη όψη μιας γυναίκας

τον έσερναν αργά κάτω από το κύμα.
(V)

_____________

Painting:  Gustav Klimt - Watersnakes 

*