Ζηλεύω τους τσιγγάνους

Ζηλεύω τους τσιγγάνους 
γιατί ζουν ελεύθεροι σαν τα πουλιά 
και κάθε αυγή βλέπουν τον ήλιο 
ν΄ ανατέλλει σ’ άλλη χώρα
Γιατί έχουν πατρίδα όλη τη γη 
τ’ απέραντο του ουρανού
μοναδική σκεπή και σπίτι.
Τους ζηλεύω γιατί ξέρουν να τραγουδούν
να ζουν και να χορεύουν
γιατί ο έρωτας τους είναι υπόσχεση 
αιώνια και ιερή απέναντι στο ταίρι τους
κι ο λόγος τους συμβόλαιο χωρίς χαρτιά
παπάδες και σφραγίδες.
Τους ζηλεύω γιατί μπορούν και ανασταίνουν 
μικρούς ξανθούς, μελαχρινούς αγγέλους
στου τσαντιριού το παγωμένο χώμα
χωρίς νερό, γιατρούς, φάρμακα και εμβόλια.
Ζηλεύω τα γυφτάκια 
γιατί έχουνε τη λάμψη της ζωής 
στα υγραμένα μάτια
κι απ’ του αγέρα την πνοή 
το ζυμωμένο δέρμα, 
γιατί τους φτάνει ένα κομμάτι ψωμί
να ΄ναι χαρούμενα κι ευτυχισμένα.
Τους ζηλεύω γιατί είναι γύφτοι 
κι εγω ένας λουμπό μπαλαμό.
(V) 27/10/13

___________
Foto: Shirley Baker -  Gypsy children 

*