Ιερή Γυναίκα

Στα υπόγεια της πόλης, στους θορυβώδεις δρόμους

ανάμεσα σε χλωμά φώτα και σκοτεινούς διαδρόμους

εκεί όπου γυρεύεις τον άλλον για να νιώσεις λιγότερο μόνος

μια σιωπηλή παρουσία, ένα άγνωστο βλέμμα

κάποιο τυχαίο άγγιγμα, ένα δισταχτικό χάδι 

η μοναξιά των σωμάτων, τα στερημένα φιλιά

σε κρύα δωμάτια, η κρυφή αγκαλιά.

Το πρόσωπό σου κουρασμένο από θλιβερές αγρυπνίες

το σώμα σου ανυπεράσπιστο και γυμνό 

μάζευες τα μαλλιά σου, χαμογελούσες στον καθρέφτη

«δεν είμαι όμορφη», έλεγες, «δεν θα γίνω ποτέ νύφη»

είμαι ένας βωμός που αφήνει στάχτη παντού

σημάδια απο πυρωμένο σίδερο στο δέρμα μου

γεννήθηκα ανεπιθύμητη έρχομαι από κάπου αλλού.

Κι όμως, μπροστά στην ομορφιά σου, θα μπορούσα να χαθώ

εύθραυστη ψυχή, πλασμένη από αόρατο πηλό

χόρευες στον αέρα, σε κράταγα σφιχτά

μου χάριζες την αγάπη σου, πολύτιμη συντροφιά

έπαιρνα ό,τι ήθελα, έκλεβα ό,τι χρειαζόμουν

κι ύστερα έκλεινα την πόρτα κι έφευγα ενώ κοιμόσουν 

στο ίδιο μαξιλάρι, στην ίδια πλευρά.

Την τελευταία φορά που σε είδα, 

μου έδειξες τρεμάμενη τη βέρα σου και είπες: 

«Δεν είμαι πια μονάχη, κάποιος μ’ αγάπησε πολύ»

τώρα, όταν συναντώ μια γυναίκα σαν εσένα -Γυναίκα Ιερή- 

σκύβω το κεφάλι από ταπείνωση και ντροπή.

(V)

---------------------

Leonard Cohen - Sisters Of Mercy