Από μακριά, ένας αδιάκοπος κρότος από σίδερα
σφαίρες πολυβόλων που σφύριζαν παντού
εκρήξεις, θραύσματα, σκόνη και ουρλιαχτά
τυφλή οργή, τρόμος και τρέλα
μια αποπνικτική ατμόσφαιρα βρώμικου αέρα
πρησμένα μάτια, εξαγριωμένα πρόσωπα
μαινόμενα θηρία που χτυπιούνταν ανελέητα
και έπεφταν το ένα πάνω στο άλλο
ανακατεμένα κορμιά, κεφάλια, κράνη, σωροί
κομματιασμένες σάρκες, σπασμένα κόκκαλα
ποτάμια αίματος, λάσπη και σφαγή
ενας ανοιχτός τάφος, μια κόκκινη κόλαση στη γη,
κι άξαφνα όλα σίγησαν, τα πανύψηλα δέντρα λύγισαν
μια πένθιμη γαλήνη τύλιξε σιωπηλά τα πάντα
μερικοί έκλαιγαν, άλλοι προσεύχονταν
η μέρα σκοτείνιασε, σύννεφα μαζεύτηκαν πάνω σε σύννεφα
μια σαρωτική καταιγίδα σαν ένα θλιμμένο τραγούδι
κατέβηκε από τον μαύρο ουρανό
και μια ατέλειωτη βροχή ξέπλυνε τον πόνο και τα κρίματα
για όσους χάθηκαν σ' αυτή τη γη του κανενός.
(V)
Joan Baez - Brothers in Arms
*
Nessun commento:
Posta un commento