Quando Dio creò il mondo
e Adamo, fatto di argilla,
trovò la sua anima gemella fatta di carne,
si rese conto che non c'è niente di più importante
di ciò che viene chiamato amore
nel Giardino dell'Eden o in un deserto arido,
perché il mistero della vita si rivela
solo quando due anime camminano insieme
sullo stesso sentiero verso l'eternità.
È il silenzioso "ti amo",
una mano ferma che tiene il ritmo,
negli accordi difficili di un universo sconosciuto,
finché tutto non diventa una sinfonia, unica e irripetibile.
**********
Όταν ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο
και ο Αδάμ, φτιαγμένος από πηλό
βρήκε την αδελφή ψυχή του φτιαγμένη από σάρκα,
συνειδητοποίησε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό
από αυτό που ονομάζεται αγάπη
στον Κήπο της Εδέμ ή σε μια άγονη έρημο
γιατί το μυστήριο της ζωής αποκαλύπτεται
μόνο όταν δύο ψυχές βαδίζουν μαζί
στο ίδιο μονοπάτι προς την αιωνιότητα.
Είναι το σιωπηλό «σ' αγαπώ»,
ένα σταθερό χέρι που κρατάει τον ρυθμό,
στις δύσκολες συγχορδίες ενός άγνωστου σύμπαντος,
μέχρι που όλα γίνονται μια συμφωνία, μοναδική και ανεπανάληπτη.
(V)
~ventitre~
