31/08/2012

Αν είχα την δύναμη




Αν είχα την δύναμη
να στρέψω
το στρογγυλό φως του φεγγαριού
να σε φωτίζει
εκεί που περπατάς τις νύχτες
στα μονοπάτια των ονείρων σου, μονάχη
να μην φοβάσαι
τα στοιχειά της αγωνίας
που σε ακολουθούν
απόψε κι ολας, θα το έκανα.

(Velvet, 06/2009)


__________________
Video
Canto alla Luna / Beethoven silence di E. Cortazar

13 comments:

  1. θα ήθελα να βρισκόμουν επάνω σε αυτό το κόκκινο πλοιάριο, με τα κόκκινα πανιά.
    Ν’ ακούγεται αυτήν η μουσική, ν’ ακούγεται και το κελάηδισμα…
    Να ’φευγε το βλέμμα, στο κυανό της θάλασσας, να γαλήνευε…
    Έστω και για μια ώρα.

    Κι οι λέξεις… πόση δύναμη έχουν. Μέχρι και το στρογγυλό φως του φεγγαριού στρέφουν.

    Μην σταματάς να της μιλάς, να φωτίζεις το κάθε της «απόψε»


    υ.γ Με ταξίδεψες, κι ήταν ωραία…

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το ταξιδι ξεκιναει καθε φορα
      που το μυαλο μας αποφασιζει να σαλπαρει

      "Να μας πάρει μακριά
      να μας παει στα πέρα μέρη
      φύσα θάλασσα πλατιά
      φύσα αγέρι, φύσα αγέρι"

      Καλημερα ragazza....

      Delete
  2. Replies

    1. Σαν το φεγγαρι

      Καλημερα Μαριαν....


      Delete
  3. Στρέψε την Καρδιά σου...
    Είναι το πιο ισχυρό Φεγγάρι,
    κι Εγώ θα φροντίσω να μην τυφλωθούν οι Αγωνίες μου
    από το ΠανΣέληνο ΦΩΣ της Αγάπης....


    -------------

    ...σαν Κίνητρο το ΑΝ σου...

    Φιλί.....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Παραδοχη αδυναμιας ειναι και τα δυο
      Απλα υπηρχε η προθεση

      Ευχαριστω Κακια


      Delete
  4. ...Πόσα ευχαριστώ του χρωστάμε έτσι που ανιδιοτελώς μας συντροφεύει με το φως του. Όμορφη η μουσική.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μικρη παρηγορια σε καθε μοναξιασμενο

      Η μουσικη πραγματι πολυ ομορφη
      Beethoven's Silence By Ernesto Cortazar

      Καλο βραδυ


      Delete
  5. σήμερα πάλι βγήκα στη βεράντα μου και το είδα, κάπως λειψό βέβαια μα ολοφώτεινο.μετά γύρισα πάλι εδώ. ν ακούσω αυτή τη μουσική, ήχοι, ένα ξεγλίστρημα στην ονειροπόληση, σιωπή.
    τα τρυφερά λογάκια ποτέ δεν παλιώνουν. πέφτουν απαλά στην καρδιά κι εκεί ριζώνουν.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μα το ειπαμε, οτι
      δεν ειναι για μας
      τα διαφημισμενα φεγγαρια
      με τον προβολεα πανω τους

      Καλο βραδυ, Μπλουζ...

      Delete
  6. Όμορφο κομμάτι κι ακόμη πιο όμορφο ποίημα...
    Το φεγγάρι πάντα αγγίζει τις ανθρώπινες καρδιές...
    Καλησπέρα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μικρη παρηγορια του καθενος

      Ευχαριστω Ερατω,
      καλο βραδυ


      Delete
  7. Ανακάλυψα άλλη μια ομορφιά μέσα στην απλότητά της, διαβάζοντας τις σκέψεις σου.

    Η μουσική με έκανε να πλάσω κι εγώ μια εικόνα γαλήνης.
    Εκεί στην ακροθαλασσιά, στα βράχια, με το φεγγάρι ολόγιομο ν' αγκαλιάζει λαμπερά εμένα κι όσους αγαπώ, να καθρεφτίζει στο γυαλί της θάλασσας την χαρά της ύπαρξής μας. Σαν ναυαγοί σ' έναν παράδεισο, χωρίς καμιά περιττή ανάγκη.
    Λίγο απόκοσμη εικόνα, αλλά προσφέρει πολλή ηρεμία.
    Τότε που δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο κι αισθάνεσαι πλήρης.

    Συμπλήρωσες εξαιρετικά την ομορφιά των λόγων σου με την γλυκύτατη μουσική!

    ReplyDelete