22/06/2014

Θημωνιά


VAN GOGH - 1889



~Θημωνιά~

το θέρος
μια θημωνιά νύφη
ντύνεσαι
απλώνω τα χέρια
μια δρεπανιά
σε θερίζω.


Μια ολιγόλεκτη συμμετοχή μου στο συμπόσιο ποίησης:

_____________

Painting
Van Gogh – Campo di grano con un mietitore e il sole – 1889


16 comments:

  1. Καλημέρα Velvet και τα συγχαρητήριά μου
    για την ολιγόλεκτη αλλά δυναμική συμμετοχή σου!!

    πολλά φιλιά

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστω Ελεν
      Αλλα θα μου επιτρέψεις να δεχτεις τα δικα μου συγχαρητήρια
      Μια και η δικη σου συμμετοχή ηταν ανώτερη

      Delete
  2. Aυτό που με στενεύει σε τέτοιου είδους δρώμενα... είναι το να ψηφίζεις ....
    και αναρωτιέμαι πάντα από τότε που ξεκίνησε αυτό,
    πως να ψηφίσεις τους στίχους;
    Πως να σε ψηφίσουν και τι σημασία έχει αυτό; η πρωτιά είναι καταξίωξη;
    το μηδέν είναι απαξίωση;
    και η ψυχή μου που καταθέτω στο χαρτί; απαξίωση κι αυτή;
    Αν μου δώσουν έναν Εφταλιώτη, έναν Λειβαδίτη, έναν Βάρναλη θα ψήφιζα;
    Ποτέ των ποτών ποτέ....

    Γι αυτό λοιπόν θέλω ένα Συμπόσιο ποίησης με απλά σχόλια... όχι βαθμολογίες....
    και με το σημερινό που διαβάζω εδώ αποφασίζω πως θα απέχω πλέον από το
    θέμα "βαθμολογία" ... αδυνατώ να βαθμολογώ τις σκέψεις των ανθρώπων.

    Την Καλημέρα μου καλέ μου ...
    καλή Κυριακή να έχεις....

    υγ. Για να μην παρεξηγηθώ, η ιδέα της Αριστέας με το Συμπόσιο είναι μοναδική στον μπλογκοχώρο και θα πρέπει να συνεχιστεί για όσο το αντέχει η ίδια...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σόρρυ που παρεμβαίνω εδώ.

      Λεβίνα μου γλυκιά. Καταλαβαίνω τι λες, μην ανησυχείς , δε σε παρεξηγώ.
      Οι βαθμοί και οι πρωτιές είναι για όσους έμαθαν έτσι να αξιολογούν τα σημαντικά,.
      Για το Συμπόσιο είναι μια τυπική διαδικασία.

      Το κατάλαβα κάποια στιγμή όταν στο Παιχνίδι των λέξεων είδα μια καλή ιστορία μου να τερματίζει τελευταία με ένα μόλις βαθμό, όταν είδα δικό σου (εξαιρετικό) ποίημα που το είχα ψηφίσει να περνάει απαρατήρητο από την πλειοψηφία, το βλέπω κάθε φορά που το χιούμορ καπελώνει το σοβαρό.

      Όμως! Κοιτάζω και ΠΟΙΟΣ ψηφίζει κάθε φορά. Κι αυτό εγώ υπολογίζω!
      Από κει και πέρα να θυμίσω ότι δεν είναι επίσημος διαγωνισμός το Συμπόσιο και δεν κρίνουν λογοτέχνες. Είναι παιχνίδι και ρισκάρεις μπας και ξεχωρίσεις ετούτη τη φορά. Μέσα σου ξέρεις ..γιατί έγραψες και τι εντυπωση έκανες!

      Φιλιά πολλά!

      Velvet και πάλι συγγνώμη!

      Delete
    2. Συμφωνώ μαζι σου Λεβινα, ότι πραγματι στη ποιηση δεν ταιριαζει κανενας βαθμος αξιολογησης.
      Θα πρεπει όμως αντικειμενικά να αναγνωρισουμε ότι υπαρχουν μερικες δημιουργιες καλυτερες από τις δικες μας

      Delete
    3. Αριστέα μου με καταλαβαίνεις πια μετά από τόσο καιρό δίχως να λέμε πολλά λόγια και είναι χαρά μου να μπορώ να μιλάω και να λέω αυτά που θέλω γνωρίζοντας πως ο συνομιλητής μου είναι καλοπροαίρετος και δεν διυλίζει τον κώνωπα για να βρει τα ψεγάδια του λόγου μου...

      Καλέ μου Velvet έμαθα από μικρή να θαυμάζω το ταλέντο της γραφής κι έτσι δεν θα μπορούσα να αποκτήσω την φιλοδοξία της ανωτερότητας για τον εαυτό μου σε αυτό.
      Μόνο ως αναγνώστρια με αναγνωρίζω.
      Ο άνθρωπος έχει το θείο δώρο της έκφρασης, γραπτού και προφορικού λόγου κι έτσι το θεωρώ απολύτως φυσικό να θέλει να μοιραστεί τις απόψεις, τις ιδέες, τα όνειρα ή την φαντασία του με τους άλλους.
      Το ποιος εκφράζεται όμως καλύτερα, αυτό με στενοχωρεί να το κρίνω.
      Ειδικά ανάμεσα σε μπλογκοφίλους και εδώ σε ζηλεύω Αριστέα μου που σαν διοργανώτρια έχεις την πολυτέλεια να μην βαθμολογείς....

      Δεν γράφω άλλα... σας κούρασα...

      Καλό βράδυ εύχομαι
      :-))

      Delete
  3. Velvet σε ευχαριστώ πολύ που τίμησες με τη μικρή ομορφιά σου το Συμπόσιο ποίησης! Έκανε αίσθηση , όχι άδικα!
    Μου αρέσουν πολύ τα ολιγόλεκτα...Λίγες λέξεις μα σε οδηγούν σε βαθιά μονοπάτια.
    Ελπίζω και σε καλή συνέχεια από Φθινόπωρο :)))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Εγω σε ευχαριστω για τη δυνατοτητα που μου εδωσες, Αιρις
      Όχι μονο για να συμμετάσχω αλλα και για να γνωρίσω άλλες αξιολογες δημιουργίες
      Καλη συνεχεια και σε σενα

      Delete
  4. Κομψό, λακωνικό κι απέριττο, όμως αληθινό κι εύστοχο!
    Ο πίνακας άψογα συνδυασμένος!
    Για το γούστο και την ιδιαίτερη αισθητική σου τα έχω ξαναπεί...
    Στις επόμενες δημιουργίες σου V!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστω για το ευγενικο σου σχολιο, Γλαυκη
      Αλλα κι εσυ απεδειξες ότι μπορεις να τα καταφερεις
      Αρκει να υπαρχει μεσα μας η αγαπη για αυτό που κανουμε

      Delete
  5. º°。✿彡
    Passei para uma visita.

    Ótima segunda-feira!
    Boa semana!
    Beijinhos.
    ¸.•°✿✿彡º°。

    ReplyDelete
    Replies
    1. Boa semana
      para você também
      Bella Ines
      º°。✿彡

      Delete
  6. Επανέρχομαι στο μικρό σου Θέρος!
    Τόσος πλούτος στη ζωή μας, όπου πολλές φορές παραμελούμε και δεν απλώνουμε τα χέρια μας, για να θερίσουμε...
    Στεκόμαστε ανήμποροι και δέσμιοι των συναισθημάτων μας, τόσο ώστε μένουμε ακινητοποιημένοι, χάνοντας τη σοδειά...
    Αν δεν το πράξουμε εμείς, κάποιος άλλος θα το κάνει ή όλη η προσπάθεια τού προηγούμενου καιρού θα χαθεί... Εμείς δεν θα έχουμε αδράξει την ευκαιρία, θα έχουμε μείνει με τα χέρια αδειανά και την απογοήτευση στη θέση της πληρότητας!
    Η θέληση και ο καθαρός νους είναι εκείνα που μας ωθούν στη δρεπανιά...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν είναι τοσο ευκολο οσο αρχικα φαινεται
      Υπαρχουν πολλα που μας κρατουν δεσμιους
      Και μας εμποδιζουν να προχωρησουμε
      Δεν εχεις αισθανθεί τον αερα που φυσα ανάποδα

      Ναι αυτό χρειαζεται
      Θεληση και αποφαση χωρις πολλα γιατι

      Delete
    2. Ναι, χωρίς πολλά "γιατί"!!!
      Το ζεις και εκεί δεν χωρούν τα "γιατί"... ειδικά όταν ο αέρας φυσά ανάποδα!!!
      Πολύ την χάρηκα αυτή σου την απάντηση...

      Delete
    3. Κι εγω τη συνομιλια
      :)

      Delete