05/06/2014

Μικρά κι αδέσποτα #1


EDWARD MUNCH















Η νύχτα
φέρνει την απουσία σου
αλλά δεν θα μείνω για πολύ
να με υποδεχθεί
μονάχο 
ΙΙ
Ναξερες πόσο φοβάμαι
αυτή την σκοτεινιά
όταν γεμίζει το δωμάτιο
νύχτα
III
Κοιμήθηκε τόσο βαθιά
που όταν ξύπνησε
δεν μπόρεσε να θυμηθεί
κανένα 
από τα όνειρα του
IV
Υπάρχουν χιλιάδες 
που ουρλιάζουν τη νύχτα
μεσα στα όνειρα
και το πρωί ξυπνούν
χωρίς μνήμη
V
Ονειρευόμαστε επιθυμίες
μεσ’ τη σιωπή της νύχτας
μα την αυγή ξεχνάμε τα ονείρατα
Τι να προλάβει
ν΄ ανθίσει...
VI
Ονειρα σφαλιστά
στων λέξεων τα δίχτυα
πόθοι και φόβοι 
σε φραγμούς σκιών παγιδευμένα
Δύσκολη προσπάθεια
το ξετύλιγμα
VII
Οταν δεν αγαπάμε την ζωή
δεν χρειάζεται να καλέσουμε τον θάνατο
έρχεται μόνος του
μας ακολουθεί από τη γέννηση μας
VIII
Μνήμες από το αύριο
μπορείς να τις παγιδεύσεις
αρκεί να καταφέρεις να μείνεις ζωντανός
μέχρι το επόμενο ξημέρωμα
(V) 2008-2010


__________________
Painting
Edward Munch - Το μυστήριο μιας καλοκαιρινής νυχτός 

16 comments:

  1. Δεν θα σου γράψω πόσο ξεχωριστά είναι το καθένα από αυτά που μέσα σε ένα στίχο μπορείς να κλείσεις το χθες και το αύριο, την ψυχή, την σκέψη, το σκοτάδι, το όνειρο...
    Λατρεύω τους μικρούς δωρικούς στίχους και τους ονομάζω " τσιγαρόχαρτα" γιατί συνήθως γράφονται επάνω σε μικρά πρόχειρα χαρτάκια... έτσι όπως έρχονται οι σκέψεις ... σε άσχετο χρόνο, σε ουδέτερο τόπο...
    τα δικά μου τα ψαρεύω από βάθος της τσάντας μαζί με ξεχασμένες αποδείξεις, σε συρτάρια ανάμεσα σε μολύβια και συνδετήρες, ακόμα και στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου :-)

    Καληνύχτα καλέ μου Velvet ....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και μενα αρεσουν τα μικρουτσικα ισχνα
      συμπυκνωμένα στιχακια
      που περικλειουν μεγαλες αληθειες
      Επειτα ειμαι της σχολης του Χριστιανοπουλου

      Ναι ακριβως όπως τα λες σαν «τσιγαρόχαρτα»
      Τυχεροι αυτοι οι καπνιστες :)

      Καληνυχτα Λεβινα

      Delete
    2. Έχασα το σχόλιο μου :( ...Πάμε πάλι!

      Όταν δεν αγαπάμε τη ζωή συμβαίνουν όλα τα άσχημα!
      Κι έτσι όλα αυτά τα μικρά αυτόνομα στιχάκια στην ουσία βρίσκονται κάτω από την ίδια ομπρέλα...
      Την καλησπέρα μου Velvet!

      Delete
    3. Αν είναι να γραφεις κι εσυ πανω σε τσιγαρόχαρτα
      Πώς να μη το χασεις

      Όταν δεν αγαπαμε τη ζωη, τοτε ποιος θα μας νοιαστεί
      Η ζωη είναι ωραια όταν βρισκόμαστε μαζι κατω από την ιδια ομπρελα

      Καλησπερα κι από μενα

      Delete
  2. Τι ωραίος άνθρωπος και πόσο το χάρηκα το χαστούκι που έριξε στα μούτρα του κατεστημένου που θέλησε να τον κάνει κομμάτι του!
    Λες και ενδιαφέρεται κανένας τους να εντρυφήσει στον στίχο… λες και χρειάζονται βραβεία οι στίχοι που βγαίνουν απ’ τα σωθικά του ανθρώπου…

    ReplyDelete
    Replies
    1. Θα αναφερεσαι φανταζομαι στη σταση του Χριστιανοπουλου το 2012 απέναντι στο «κρατικο βραβειο λογοτεχνίας» που του απονεμηθει, δεν πηγε να το παραλάβει και κυριολεκτικά τους εγραψε, υποστηρίζοντας εμπρακτως τις ιδεες του

      Μαλλον δεν θα γνωριζαν τις αποψεις του για τα κρατικα βραβεια που ειχε εκφερει ηδη από το 1979, οταν ειχε γραψει το «Εναντιον»

      Ουτε θα ειχαν διαβασει και ακουσει το πολυτραγουδισμενο:
      «τι να τα κάνω τα (βραβεία) σας, είναι πολύ ζαχαρωμένα,
      ταιριάζουν σε σοκολατόπαιδα μα δεν ταιριαζουνε σε μενα»

      Η ποιηση του μπορει να μοιαζει απλή και να σε ξεγελα (όπως η εμφανιση του), αλλα εκτος από ερωτικη είναι καθαρα αντισυμβατικη.

      Delete
  3. Απλότητα, αλήθεια, στιγμές χωρίς κραυγαλέα περιτυλίγματα.
    Τυχερός αν καταφέρεις να τις πιάσεις και να τις κάνεις γραμμές σε ένα χαρτί...
    Τότε αποκτούν ένα άλλο νόημα. Ίσως δεις κι άλλες πλευρές που δεν είχες
    διαπιστώσει ότι υπάρχουν.
    Ομορφιά και πάλι V.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Οτι γραφεις στο χαρτι
      Ξεκολλά από πανω σου
      Και βαραινει τον αναγνωστη

      Γεια σου Γλαυκη

      Delete
  4. Τελικά ναι... κοιμόμαστε πολύ βαθιά και δεν θυμόμαστε κανένα μας όνειρο.
    Καλημέρα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μερικες φορες καλυτερα ειναι που δεν τα θυμομαστε
      Τωρα πια καληνυχτα

      Delete
  5. Σαν κραυγές μοιάζουν
    Στάθηκα ιδιαίτερα στο VII
    Να είσαι καλά

    πολλά φιλιά

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κραυγες που διασχιζουν το σκοταδι
      Κι εσυ νασαι καλα,
      Καληνυχτα

      Delete
  6. Θυμίζουν χαϊκού... Μου άρεσαν πολύ, Velvet!
    Αξίζει να διαβάσεις Matsuo Basho.
    Καλό βράδυ!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Θυμιζουν αλλα δεν ειναι
      Τα χαικου διαβάζονται με μια αναπνοη
      τουτα εδω θελουν δυο με τρεις
      Καλο βραδυ Πολα

      Delete
  7. Ένα μικρό αδέσποτο κι από μένα, ως συνέχεια του δικού σου VIII:

    Ελπίδες από το χθες
    δεν μπορείς να τις αγγίξεις
    αν ο ουρανός και η γη
    δεν είναι στα όνειρά σου

    Καλημέρα V.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστω Γλαυκη

      :)

      Delete