22/10/17

Ωδή στο κρασί🍷


Bacco di Caravaggio


















Οίνος λόγος Θεού
Παραίσθηση του νού
Σου ξαναφέρνει τη χαρά
Παρέα σου κάνει στη μοναξιά

Οπως ο χείμαρρος σε κατακλύζει
Σαν ένα τραγούδι σε χρωματίζει
Το αδύνατο σε κάνει να πιστεύεις
Τις δυσκολίες της ζωής ν΄αντέχεις

Σαν ένα φιλί που σε μεθάει
Σαν μια γυναίκα που σ΄αγαπάει
Οταν τις φλέβες πλημμυρίζει
Με πάθος τη καρδιά γεμίζει
(V)

____________
🍷🍷

4 commenti:

  1. Ανέλπιστο το ποίημα σου σήμερα
    Δεν σε έχω συνηθίσει στην ρίμα

    Σε φιλώ πολύ ♥

    RispondiElimina
  2. Οσο κι αν προσπαθησα να τις απομακρυνω (τις ριμες)
    δεν καταφερα να τις αποφυγω
    και δεν ειχα πιει παραμονο δυο ποτηρακια

    Γεια σου Ελεν!

    RispondiElimina
  3. Δηλαδή τί άλλο θα μπορούσα να προσθέσω εκτός από το:

    "Το πιο δυνατό κρασί, είναι αυτό που φτιάχνεις με Υπέρβαση Εαυτού. Μία φορά αν μεθύσει ο Νους, δεν επιστρέφει η Ύπαρξη στις νηφαλιότητες."

    :))

    RispondiElimina
  4. Παντα μεθυσμενοι λοιπον
    Η νηφαλιοτητα προκαλει στασιμοτητα
    Γεια σου Κακια!

    RispondiElimina