Η ρότα μας γέρικο πλοίο σε καταιγίδα

 

Η ζωή είναι πιο περίπλοκη από ό,τι φαίνεται

Είναι «διανθισμένη» από χιλιάδες ψευδαισθήσεις 

Λαβυρινθώδη μονοπάτια, τυφλά και αδιάβατα 

Συχνά μακριά από τη σωστή κατεύθυνση

Κι εμείς εγκλωβισμένοι στο αδιέξοδο της ίδιας διαδρομής 

Δεν έχει σημασία μόνο το ταξίδι

Αλλά να ζήσεις το πνεύμα των ονείρων σου στο έπακρο

Αρκεί να παραμείνεις ο εαυτός στην πορεία

Ένα βήμα τη φορά, όσες φορές κι αν πέσεις και ξανασηκωθείς

Το πιο σημαντικό είναι να αντέξεις

Δεν απομένει τίποτα άλλο παρά το αύριο

Το γηρασμένο χθες είναι ήδη παρελθόν

Κλείσε τα μάτια, απελευθερώσου από ότι σε βαραίνει

Συμβόλαια, σκέψεις και ανθρώπους

Οι μέρες γλιστρούν από τα δάχτυλά χωρίς να το καταλάβεις

Ο άνεμος σε προλαβαίνει κανείς δεν ξεφεύγει από τη μοίρα 

Η ρότα μας γέρικο πλοίο σε καταιγίδα

Ποτε δεν ξέρεις αν θα καταφέρεις να βγεις ζωντανός

Το αδύνατο δεν είναι κανόνας, είναι μια πρόκληση 

Δεν είναι η ελπίδα που σε σώζει

Αλλά η δύναμη και το θάρρος, να αντισταθείς.

(V)

Deep Purple "The Surprising"

La bambina con il cappotto rosso / Το κοριτσάκι με το κόκκινο παλτό

Signore, di' a quell'uomo in uniforme

che vuole mandarmi a giocare con gli altri bambini,

prima dobbiamo cercare la mia bambola smarrita

perché avrà molto freddo e soffrirà.

Signore, di' a quell'uomo con la pistola in mano 

che vuole punirmi per non essere stata una brava bambina,

se mai ho fatto qualcosa di sbagliato,  non lo volevo 

prometto che non lo farò più e mangerò tutta la mia merendina.

Signore, di' a quell'uomo in uniforme

che vuole portarmi da qualche parte lontano,

ho paura di passare la notte fuori casa

e mia madre si preoccuperà.

-----------------------

Κύριε, πείτε σ' αυτόν τον άντρα με τη στολή

που θέλει να με στείλει να παίξω με τ' άλλα παιδιά,

ότι πρέπει πρώτα να ψάξουμε για την χαμένη μου κούκλα

γιατί θα κρυώνει και θα υποφέρει πολύ.

Κύριε, πείτε σε αυτόν τον άντρα με το όπλο στο χέρι 

που θέλει να με τιμωρήσει επειδή δεν είμαι καλό κοριτσάκι,

αν έκανα ποτέ κάτι άσχημο, δεν το ήθελα

υπόσχομαι να μην το ξανακάνω και θα τρώω όλο μου το φαί.

Κύριε, πείτε σ' αυτόν τον άντρα με τη στολή

που θέλει να με πάρει κάπου μακριά

ότι φοβάμαι να περάσω τη νύχτα έξω από το σπίτι 

και η μητέρα μου θα ανησυχεί.

(V)

-----------------------

Photo from the movie Schindler's List, 1993

27 Gennaio - Giorno della memoria delle vittime dell'Olocausto 

27 Ιανουαρίου - Ημέρα Μνήμης θυμάτων του Ολοκαυτώματος

Περιμένοντας ένα θαύμα

 

Αυτή είναι η φωνή μου

Αλλα να σου μιλήσω δεν μπορώ

Ηξερα για την ανυπόταχτη καρδιά σου 

Ποτέ δεν σε ρώτησα γι' αυτό

Ελεγες ότι δεν ηθελες ν’ αγαπήσεις

Ομως για μένα θα έκανες μια εξαίρεση

Υπήρχαν στιγμές που ήσουν πόθος και κόλαση

Και άλλες που έβγαζες αγκάθια

Μαγεύτηκα από την ομορφιά σου, καιγόμουν για σένα 

Σύρθηκα στα πόδια σου, ήμουν στο έλεός σου

Μαζι σου γνώρισα ολες τις αμαρτίες

Εσυ μου αποκάλυψες το μυστικό της ζωής 

Πολλές φορές προσπάθησα να σε αποχαιρετήσω 

Κι ακόμα περισσότερες να σ’ αρνηθώ

Ομως συνέχεια αθετούσα τον λόγο μου

Ακολουθώντας τον ίδιο προορισμό 

Κι αν με ρωτούσες τώρα πού βρίσκομαι

Θα σου απαντούσα ότι είμαι πάλι εδώ 

Σε ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες

Σε ένα σπίτι στοιχειωμένο από το φάντασμά σου

Ψιθυρίζοντας μια προσευχή

Περιμένοντας ένα θαύμα.

(V)

Μια συμμετοχή μου στο 34o συμπόσιο ποίησης: 

https://princess-airis.blogspot.com/

Patty Pravo - Treno di panna

 

Πού πάει αυτό το τρένο απο κρέμα με βροχή και ήλιο

τόσο δικό μου, εκτός τόπου και χρόνου

θα περάσει, θα το προλάβεις, εγω το έχω ήδη πάρει

δεν θα το μάθεις και δεν σε νοιάζει καθόλου, που περίμενα

Θα συναντήσεις έναν άντρα που δεν σου αξίζει

και για αυτόν θα καταστρέψεις οτι πολύτιμο έχεις 

θα δώσεις τα πάντα για να τον αποκτήσεις

μα στο τέλος θα καταλάβεις ότι ποτέ δεν τον αγάπησες

Θα σε σταματούσα και θα σου ζητούσα να κάνουμε έρωτα

αλλά πού βρίσκεσαι, πίσω μου, δίπλα μου, κοντά μου; 

και σ’ αυτό το τρένο απο κρέμα που με λικνίζει γλυκά σαν τη μαμά 

αναρωτιέμαι αν θα με αναγνώριζες.

Πού να πηγαίνει αυτό το τρένο απο κρέμα μέσα στην ανεμοθύελλα

πώς μπορείς σε αυτή τη σκληρή ζωή να νιώσεις λίγη αγάπη; 

Θα είμαι εκεί, εγώ το κορίτσι, εγώ η γυναίκα, και σε παρακαλώ, αν ξαναβρεθούμε,

χαμογέλασέ μου για ό,τι συνέβη μεταξύ μας, που μόνο εμείς γνωρίζουμε.

(Ελεύθερη απόδοση)

---------------------------------

Το τραγούδι δημιουργεί μια νοσταλγική ατμόσφαιρα, με ποιητικές εικόνες που περιγράφουν ένα ταξίδι με ένα φανταστικό τρένο σε άγνωστους κόσμους. Η φωνή της Patty Pravo, σε συνδυασμό με τη μελωδία, μεταφέρει βαθιά συναισθήματα και μια αίσθηση μελαγχολίας. Το τραγούδι μας μιλάει για τις ευκαιριακές σχέσεις μαζί με την ευθραυστότητα των ονείρων που χάνουμε στην πορεία της ζωής.

Addio, Chris Rea.

 

Quante emozioni meravigliose ho vissuto attraverso la tua musica. E quella chitarra Fender "Pinky" con il tuo modo di suonare dolce che trasformava le melodie in emozioni. Le tue canzoni di viaggi, in mare e in autostrada, mi accompagneranno per sempre.

La tua voce roca e sognante rimarrà dentro di me e continuerai a cantare per me per il resto della mia vita. 

Il mio cuore si sta spezzando. Un altro immenso genio musicale come il mare ci ha lasciato.

Buon viaggio!

Πόσες συγκινήσεις έχω βιώσει μέσα από τη μουσική σου. Και αυτή η κιθάρα Fender "Pinky" με το απαλό σου παίξιμο που μετέτρεπε τις μελωδίες σε συναισθήματα. Τα τραγούδια σου για ατελείωτα ταξίδια, στη θάλασσα και στον αυτοκινητόδρομο, θα με συνοδεύουν για πάντα. 

Η βραχνή, ονειρική φωνή σου θα παραμείνει μέσα μου και εσύ θα συνεχίζεις να τραγουδάς για μένα για το υπόλοιπο της ζωής μου. 

Η καρδιά μου ραγίζει. Μια άλλη τεράστια μουσική ιδιοφυΐα, σαν τη θάλασσα, μας άφησε...

Καλό ταξίδι!

Chris Rea, 1951-2025