Ieri sera a New York, Ritchie Blackmore, quel genio musicale e il più grande chitarrista di tutti i tempi, è tornato sul palco accanto ai suoi vecchi amici dopo 33 anni di assenza. Anche se il suo passo era un po' esitante, tradendo il peso degli anni e le sue dita non volavano più sulla tastiera della Stratocaster con l'assoluta precisione del passato, suonava con l'anima. Suonava con quel DNA radicato sulla punta delle dita, poiché la chitarra è sempre stata un'estensione naturale del suo corpo.
Non era certo quello il punto. Nel giorno simbolico dell'eclissi solare, Ritchie ha scelto di esserci. Ascoltando Gillan accoglierlo sul palco come 'il grande e leggendario Blackmore'' ha sanato all'istante una ferita aperta, cancellando decenni di tensioni in un attimo. È stato un momento storico e incredibilmente emozionante per chiunque ami questa band.
Non era certo quello il punto. Nel giorno simbolico dell'eclissi solare, Ritchie ha scelto di esserci. Ascoltando Gillan accoglierlo sul palco come 'il grande e leggendario Blackmore'' ha sanato all'istante una ferita aperta, cancellando decenni di tensioni in un attimo. È stato un momento storico e incredibilmente emozionante per chiunque ami questa band.
Al di là del mito musicale, questa riconciliazione offre una grande lezione di vita. Dimostra che il rancore non deve durare per sempre e che persino le fratture più profonde, con il tempo, possono essere risanate. Un esempio di maturità che va ben oltre la musica.
Raggazzi vi ringrazio per questo momento di pura felicità.
DEEP PURPLE PER SEMPRE!
-----------------------
Χθες βράδυ στη Νέα Υόρκη, ο Ritchie Blackmore αυτή η μουσική ιδιοφυΐα και ο κορυφαίος κιθαρίστας όλων των εποχών, επέστρεψε στη σκηνή δίπλα στους παλιούς του φίλους έπειτα από 33 χρόνια απουσίας. Αν και το βήμα του ήταν λίγο διστακτικό, προδίδοντας το βάρος του χρόνου και τα δάχτυλά του δεν πετούσαν πια πάνω στην ταστιέρα της Stratocaster με την απόλυτη ακρίβεια του παρελθόντος, έπαιζε με την ψυχή του. Έπαιζε με εκείνο το DNA ριζωμένο στις άκρες των δακτύλων του, αφού η κιθάρα αποτελούσε ανέκαθεν φυσική προέκταση του σώματός του.
Δεν ήταν βέβαια αυτό το θέμα. Τη συμβολική ημέρα της ηλιακής έκλειψης, ο Ritchie επέλεξε να είναι εκεί. Ακούγοντας τον Gillan να τον υποδέχεται στη σκηνή ως "τον μεγάλο και θρυλικό Blackmore" έκλεισε αμέσως μια ανοιχτή πληγή, σβήνοντας δεκαετίες εντάσεων σε μια στιγμή. Ήταν μια ιστορική και απίστευτα συγκινητική στιγμή για όποιον αγαπά αυτή την μπάντα.
DEEP PURPLE PER SEMPRE!
-----------------------
Χθες βράδυ στη Νέα Υόρκη, ο Ritchie Blackmore αυτή η μουσική ιδιοφυΐα και ο κορυφαίος κιθαρίστας όλων των εποχών, επέστρεψε στη σκηνή δίπλα στους παλιούς του φίλους έπειτα από 33 χρόνια απουσίας. Αν και το βήμα του ήταν λίγο διστακτικό, προδίδοντας το βάρος του χρόνου και τα δάχτυλά του δεν πετούσαν πια πάνω στην ταστιέρα της Stratocaster με την απόλυτη ακρίβεια του παρελθόντος, έπαιζε με την ψυχή του. Έπαιζε με εκείνο το DNA ριζωμένο στις άκρες των δακτύλων του, αφού η κιθάρα αποτελούσε ανέκαθεν φυσική προέκταση του σώματός του.
Δεν ήταν βέβαια αυτό το θέμα. Τη συμβολική ημέρα της ηλιακής έκλειψης, ο Ritchie επέλεξε να είναι εκεί. Ακούγοντας τον Gillan να τον υποδέχεται στη σκηνή ως "τον μεγάλο και θρυλικό Blackmore" έκλεισε αμέσως μια ανοιχτή πληγή, σβήνοντας δεκαετίες εντάσεων σε μια στιγμή. Ήταν μια ιστορική και απίστευτα συγκινητική στιγμή για όποιον αγαπά αυτή την μπάντα.
Πέρα από τον μουσικό μύθο, αυτή η συμφιλίωση προσφέρει ένα σπουδαίο μάθημα ζωής. Αποδεικνύει ότι η κακία δεν πρέπει να κρατάει για πάντα και ότι ακόμα και τα πιο βαθιά ρήγματα, με τον χρόνο, μπορούν να επουλωθούν. Ένα παράδειγμα ωριμότητας που ξεπερνά κατά πολύ τη μουσική.
Σας ευχαριστώ παιδιά για αυτή τη στιγμή αγνής ευτυχίας.
DEEP PURPLE ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
(V)
DEEP PURPLE ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
(V)
