Ντίνος Χριστιανόπουλος (1931-2020)

Ούτε να πεθάνω θέλω ούτε και να γιατρευτώ·
θέλω απλώς να βολευτώ στην καταστροφή μου.

Όταν τρελαίνομαι τις νύχτες για κορμί,
να βρίσκεται ένας άνθρωπος να με χορταίνει.

Όταν βουλιάζω σ’ εύκολες εξάψεις,
να ’ρχεται μια εξευτέλιση και να με συνεφέρνει.

Όταν βουρλίζομαι στα δρομολόγια του πάθους,
να ’χω ένα όραμα να με θαμπώνει.

Όταν εξαγριώνομαι για τρυφερότητα,
να βρίσκονται δυο χέρια για τον παιδεμό μου.

Μα πάνω στου σπασμού την αποθέωση,
που εκμηδενίζει κάθε άλλη ομορφιά,
να ’χω τη δύναμη να πω «Κύριε, όχι άλλο» –
κόβοντας τις υπερωρίες της καταστροφής μου.

Ντίνος Χριστιανόπουλος, "Βολέματα καταστροφής"
Από τη συλλογή "Ανυπεράσπιστος καημός" (1960)

__________________________________

Η νύχτα είναι παγερή
και μ’ έχεις στήσει.
Με γέλασες με γέρασες.
Τραγουδαει ο Ντινος Χριστιανοπουλος (1982)
__________________________________

Αγαπημενε μου Ποιητη, Καλο σου ταξιδι!
Αν αγαπησα τη ποιηση, ηταν γιατι αγαπησα τα ποιηματα σου
Σ΄ ευχαριστω!

Ντίνος Χριστιανόπουλος, - Θεσ/νικη (20.03.1931 - 11.08.2020)

Ντίνος Χριστιανόπουλος - Έξι ερωτικά ποιήματα

55.Εκείνοι που μας παίδεψαν
Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιο πολύ
όμως η δική σου τρυφερότητα πόσον καιρό ακόμα θα βαστάξει;
'Ο,τι μας γλύκανε, το ξέπλυνε ο χρόνος κι η συναλλαγή,
εκείνοι που μας χαμογέλασαν βουλιάξαν σε βαθιά πηγάδια
και μείναν μόνο εκείνοι που μας πλήγωσαν,
εκείνοι που αρνήθηκαν να τους υποταχτούμε.
Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν πιο πολύ…

57.Από κορμί σε κορμί
Είπα να υποχωρήσω σ’ ένα χαμόγελο,
να δω πού φέρνουν δυο χείλη όταν ανοίγουν σαν αγκαλιά,
κι από υποχώρηση σε υποχώρηση 
κι από χαμόγελο σε χαμόγελο κι από κορμί σε κορμί
έφτασα εδώ που ο θάνατος γίνεται ένα με το αίμα σου,
παίρνει την όψη σου, σε κουκουλώνει, σε συντρίβει,
σε κάνει πιο ελεεινό, σε φέρνει στο αμήν –
και τότε πια καμιά σιωπή δε σώζει,
καμιά τιμιότητα.

59. Ενός λεπτού σιγή 
Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;
είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
για τους απεγνωσμένους;

67. Έρωτας 
Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια –
η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.
Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα.
Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών,
φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου,
παρηγοριά σπασμών.
Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.

82.Τέλος
Τώρα που βρήκα πια μιαν αγκαλιά,
καλύτερη κι απ' ό,τι λαχταρούσα,
τώρα που μου 'ρθαν όλα όπως τα 'θελα
κι αρχίζω να βολεύομαι μες στην κρυφή χαρά μου,
νιώθω πως κάτι μέσα μου σαπίζει.

Με κατάνυξη
Ελα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά.
Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο,
να μου δώσεις δύναμη, να μην είμαι ράκος.
Να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο,
να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω.
Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου,
για να μάθεις πια να μην κλωτσάς.

Από τη συλλογή: "Ανυπεράσπιστος καημός" (1960)
ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1949-1970) - Εκδόσεις Διαγωνίου - Θεσ/νικη, (1985)
____________

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ενας απο τους πιο σπουδαίους εν ζωή ποιητές μας, γεννήθηκε σαν σήμερα στις 20 Μαρτίου 1931 και ειναι 87 ετων.

Τα ποιήματα του Χριστιανόπουλου τα χαρακτηρίζει, η μοναξιά, η ερωτική αγωνία, το αίσθημα του ανικανοποίητου αλλα και η κοινωνική κριτική.

Ο ποιητικός του λόγος ειναι αιρετικός και τολμηρά εξομολογητικός, ο ιδιος ο ποιητής μιλα για τον εαυτό του χωρις περιστροφές και δεν κρύβει απολύτως τίποτα. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί δεν ειναι περίτεχνες άλλα απλές καθημερινές, που ομως καταφέρνουν να δημιουργήσουν στον αναγνώστη δυνατά συναισθήματα ακριβώς γιατί είναι ειλικρινείς και ανεπιτήδευτες. 

Μην σας ξεγελά το φαινομενικά συντηρητικό παρουσιαστικό του γιατι πίσω απο αυτό κρύβεται ενας προκλητικά ευφυής άνθρωπος με ιδιαίτερο χιούμορ, ενας αναρχικός χαρακτήρας, ενας τύπος Rock.

Χρόνια Πολλά κύριε Ντίνο.

Ντίνος Χριστιανόπουλος - ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα ταχτική στα κηρύγματά του·
πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειάς μου για να τον ακολουθήσω.
Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·
κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
Κι όμως μέσα σ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του.
Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι
κι από την πόλη στο Όρος των Ελαιών.

Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
Για ένα βάζο αλαβάστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.

Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.
Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα ΄ναι για την αγάπη του·
κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ’ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.
Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει: την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο
εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν ότι ηγάπησαν πολύ.

Ντίνος Χριστιανόπουλος
Από τη συλλογή "Η εποχή των ισχνών αγελάδων" (1950)
Ποιήματα - Εκδόσεις Διαγωνίου, Θεσσαλονίκη (1985)

_______________
Πίνακας:
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco) "Μαρία Μαγδαληνή η Μετανοούσα" (1590). 
Museo Cau Ferrat Sitges - Ισπανία.

Ντίνος Χριστιανόπουλος - "Απόκριση"

Η «Απόκριση» είναι ένα δοκίμιο περί κρίσης που έγραψε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος το 1989. Περιλαμβάνεται στο «ΕΝΑΝΤΙΟΝ» (εκδόσεις Διαγωνίου, 1993).

Ντίνος Χριστιανόπουλος – Εναντίον

«Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους»

«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω». Με αυτό τον τρόπο σχολίασε ο 81χρονος Θεσσαλονικιός ποιητής, Ντίνος Χριστιανόπουλος, τη βράβευση του απο το Υπουργείο Πολιτισμού με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων που του απονεμήθηκε για το σύνολο του έργου του.
Ο ιδιος το αρνήθηκε παραπέμποντας τους σε ένα  παλιότερο κείμενο του με τον τίτλο «Εναντίον».

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ οπουδήποτε κι αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία απ΄ το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε - αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι άλλων» που μας άφησαν οι αρχαίοι.

Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου - και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά - και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας.

Είμαι εναντίον κάθε χρηματικής επιχορήγησης, και κάθε φτωχοπροδρομο που απλώνει το χέρι για παραδάκι τον περιφρονώ. Οι χορηγίες φουντώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά. Οι χορηγίες ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.

Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα παρά να αρμέγω το υπουργείο. Τι χρωστάει το κράτος να με ταΐζει επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το κράτος να χωθεί πιο πολύ στην ζωή μου.

Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Ποτέ μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορία, που με γδέρνει.

Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες - όλες το ίδιο σκατό. Ακόμη και ο τελευταίος δημοσιογραφίσκος κάνει κακό στην λογοτεχνία μας - σκεφτείτε τι γίνεται με τους διευθυντές συγκροτημάτων.

Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους, κι όλους τους άλλους τους θάβουν. Όποιοι δεν προσκυνούν, καρατομούνται, και μένουν μόνο οι γλείφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.

Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων και της λεγόμενης γενιάς της αμφισβήτησης: όλα τα αμφισβήτησαν εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για τα καλά, χαλούν τον κόσμο με την κριτική τους, όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους κι όλα αυτά μέχρι να πάρουν το πτυχίο, μετά τους βλέπω κι αυτους στα διάφορα υπουργεία κι ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μες τα ποικίλα βολέματα του κατεστημένου.

Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.

Είμαι, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που μας οδηγεί καθημερινά σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, φταίει βέβαια το κωλοχανείο, φταίνε όμως κι οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, φταίει προπάντων η δική μας σκαρταδούρα.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Η αντιγραφή του κειμένου έγινε από την ποιητική συλλογή
ΝΕΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1977-1980

Εκδόσεις ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ - Θεσσαλονίκη 1981

Ένας αληθινός Ποιητής που έκανε τον λόγο του πράξη

Τι να τα κάνω τα βραβεία σας
Είναι πολύ ζαχαρωμένα
Ταιριάζουν για σοκολατοπαιδα
Μα δεν ταιριάζουνε για μένα

Ντίνος Χριστιανόπουλος - Καημένε Μακρυγιάννη

Καημένε Μακρυγιάννη να 'ξερες
γιατί το τζάκισες το χέρι σου

το τζάκισες για να χορεύουν σέικ
τα κωλόπαιδα

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ποιήματα (Διαγώνιος, 1985)

______
Πίνακας ανάρτησης:

Μακρυγιάννης 1797-1864

Λιθογραφία του Karl Krazeisen
-