Στις 4 Μαρτίου 1951, στο Middlesbrough της Αγγλίας, γεννήθηκε ο Chris Rea, ένας σπουδαίος μουσικός και κιθαρίστας, απο Ιταλό πατέρα και Ιρλανδή μητέρα. Στη δεκαετία του '80 απέκτησε διεθνή φήμη με μερικά διάσημα τραγούδια, όπως το "Josephine". Στη καριέρα του ο Rea θα πουλήσει περίπου 30 εκατομμύρια δίσκους, κυκλοφορώντας περισσότερα από είκοσι άλμπουμ.
Ωστόσο, ο Chris Rea άρχισε να αποκτά αυτοπεποίθηση με την κιθάρα αργά, ήταν ήδη δεκαεννέα και είχε μια κακή σχολική εμπειρία πίσω του. Η έμπνευση για τα μπλουζ, έρχεται όταν ένας δάσκαλος, αφού διάβασε καποιες σημειωσεις του δημόσια, εσκισε περιφρονητικά το τετράδιο που ήταν γραμμένο μπροστά στην τάξη. Ο νεαρός Κρις μαζεύει τα κομμάτια που καταλήγουν στο έδαφος και τα πετάει με τη σειρά του, έξαλλος στον καθηγητή. Είναι το τέλος μιας ήδη προβληματικής σχολικής σταδιοδρομίας, αλλά και η συνειδητοποίηση του πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η ζωή.
----------------------------
Οι γονείς του Ρέα είναι Ιταλοί μετανάστες, με καταγωγή από την επαρχία Φροζινόνε και αναζητούν την τύχη τους στην Αγγλία ανοίγοντας ένα παγωτατζιδικο. Ο Κρις μεγαλώνει με μια ειδυλλιακή ιδέα για την Ιταλία και σύντομα αρχίζει να εκτιμά τις μελωδίες της χάρη στα τραγούδια που τραγουδούν κάποιοι θείοι του με ακορντεόν. Δεν είναι τυχαίο ότι στα επόμενα έργα του υπαρχει συχνά ένα μελωδικό υπόβαθρο που ο ίδιος κιθαρίστας αποδίδει στα πρώτα του ακούσματα.
«Περνούσαμε συχνά τις διακοπές μας στη λίμνη Garda. Εκεί άλλαξε η ζωη μου το καλοκαίρι του 61. Η ιταλική μουσική εκείνης της περιόδου άφησε βαθιά σημάδια πάνω μου, άνοιξε έναν απρόσμενο ορίζοντα και εδραίωσε σταθερά τη μελωδική μου πλευρά. Τότε προτιμούσα πολύ το ιταλικό ρεπερτόριο από το αγγλικό που φαίνονταν πιο ολοκληρωμένο και ανώτερο».
Ο Ρέα δεν είναι καλλιτέχνης για μεγάλα στάδια, προτιμά την άμεση επαφή με το κοινό, η δύναμή του είναι το συναίσθημα που καταφέρνει να δημιουργήσει με τους απέναντί του, σχεδόν ένας διάλογος με αμοιβαία ανταλλαγή ενέργειας.
--------------------------
Πριν από μερικά χρόνια, η μοίρα ανάγκασε τον Chris Rea να πάρει μια απότομη και ξαφνική στροφή. Αρρωσταίνει βαριά στο πάγκρεας και υποβάλλεται σε περίπλοκες επεμβάσεις από τις οποίες καταφέρνει να βγει νικητής. Η περίοδος της ασθένειας και η πολύωρη νοσηλεία στο νοσοκομείο τον κάνουν επίσης να προβληματιστεί και για την καλλιτεχνική του ζωή.
«Εκείνες τις στιγμές δεν ξέρεις ποιον να εμπιστευτείς και σκέφτεσαι ενστικτωδώς τον Θεό, αλλά γνωρίζεις ότι ποτέ δεν είχες στενή σχέση με τη θρησκεία, οπότε σχεδόν φοβάσαι να το κάνεις. Το σίγουρο είναι ότι δίνεις ενα διαφορετικό νόημα στη ζωή. Αντιλαμβάνεσαι πόσο σημαντικά είναι τα πιο οικεία πράγματα και πώς ακόμα και στη δουλειά, πρέπει να αφιερώσεις χρόνο μόνο σε αυτό που πιστεύεις πραγματικά. Αυτά τα χρόνια της ασθένειας έγραψα πολλά τραγούδια με αναπόφευκτο υπόβαθρο θλίψης και κατάλαβα ότι θα μπορούσαν να εκφραστούν μουσικά μόνο σε μια φόρμα που ήταν πραγματικά ικανή να τα υποστηρίξει και αυτό είναι τα Blues, που δεν ξέχασα ποτέ. Τώρα είναι η ώρα».
------------------------
Όταν ο Chris Rea βγαίνει στη σκηνή καταπλήσσει. Ποτέ δεν έδινε μεγάλη σημασία στην εμφάνισή. Πάντα έπαιρνε μια κιθάρα και άρχιζε να τραγουδάει τα blues. Τα μπλουζ των αντιξοοτήτων, των φόβων και των αβεβαιοτήτων του. Μεγάλο μέρος του κοινού δεν το ξερει αλλά πρέπει να το ειχε μαντέψει, γιατί πάντα αιχμαλωτιζόταν από τους ήχους slide που εναλλάσσονταν με αυτούς της φωνής του.
----------------------------
Ο Chris Rea είναι από τους αγαπημένους μου τραγουδιστές. Με εχει συντροφέψει ατελείωτες μέρες και νύχτες με τις μελωδίες του. Η μουσική του φέρνει στο νου τη θάλασσα και το καλοκαίρι που τόσο αγαπώ.
Auguri Chris!
