Υπάρχουν μερικές θάλασσες

Mare e Migranti- Fabbrizio Giusti

Υπάρχουν μερικές θάλασσες τοσο έρημες και μόνες

που δεν τις προσέχει ποτέ κανείς

εκτός από τα τρομαγμένα μάτια των πνιγμένων

που ναυαγούν τις μαύρες νύχτες της φυγής.

Υπάρχουν μερικές θάλασσες θανατηφόρες αγκαλιές

γεμάτες από τη στέρηση αιώνιας προσμονής

που σμίγουν με κορμιά κατάξερα γυμνά

πλημμυρισμένα από κύματα οδύνης και σιωπής.

Υπάρχουν μερικές θάλασσες κοιμητήρια υγρά

θαμμένα όνειρα πνιγμένων που ντρέπεσαι να δεις

άφωνοι θρήνοι ουρλιαχτά προσκλητήριο εξόριστων ψυχών

το τελευταίο απάγκιο των κυνηγημένων αυτής της γης.

(Velvet, 06-05-14)

___________________

05-05-14

Άλλη μια τραγωδία μεταναστών-προσφύγων στο Αιγαίο

Είκοσι δυο μετανάστες, εκ των οποίων 12 γυναίκες, εξι άντρες και τέσσερα παιδιά (ένα κορίτσι και τρία αγόρια) έχασαν την ζωή τους όταν ταχύπλοο στο οποιο επέβαιναν μαζι με αλλους αλλοδαπούς αναποδογύρισε τα ξημερώματα της Δευτέρας στη θαλάσσια περιοχή βόρεια της Σάμου.

Πηγη: Το Βημα

Ευλογημένοι

Ευλογημένοι εκείνοι που μαρτύρησαν

έγειραν και σταυρώθηκαν στον Γολγοθά αυτής της γης

χωρίς να τους κάνουν ποτέ αγίους κι εκκλησίες.

Ευλογημένοι οι φτωχοί κι οι πεινασμένοι

που δεν χόρτασαν ποτέ ψωμί και πέθαναν από στέρηση και ασιτία

χωρίς να μάθουν πως νηστεύουν οι χριστιανοί το Πάσχα.

Ευλογημένες οι πόρνες και οι πόρνοι

που τα γυμνά κορμιά τους χάρισαν σε κάθε μοναξιασμένο αγρίμι

και πανω τους εξομολογήθηκαν οι αμαρτωλές ψυχές των ασελγών.

Ευλογημένες οι μοναχικές υπάρξεις

που δεν ένιωσαν ποτέ μια παρήγορη αγκαλιά ή του έρωτα το χάδι

κι ούτε φιλήθηκαν από χείλη εραστών.

"Ευλογημένοι" κι οι παπάδες

που υποκριτικά σε δοξολογούσαν κάθε Κυριακή - αλλά Εσύ ποτέ δεν ήσουν -

έτσι σε συναντούσα κάθε που τέλειωνε η λειτουργία, Κύριε.

(V)

✿⊱°•

_______________

Foto from sanpietroalpo.it 

Στους δρόμους που σε συνάντησα

Χάθηκα πάλι στους δρόμους που σε συνάντησα

ακολουθώντας τa βήματα σου, -για άλλη μια φορά-

όμως να γυρίσω πίσω δεν μπορώ.

Θυμάσαι τα ποιήματα που σου έγραφα

τα τραγούδια που σου ψιθύριζα κρυφά;

είχαν τη μορφή σου, τη μυρωδιά σου
το άρωμα από τα μακριά σου μαλλιά.

Ποιος αλήθεια θα μπορούσε ποτέ να ξεχάσει

όταν ήμασταν νέοι και όμορφοι 

δίχως αγκάθια στη καρδιά.

Γνώριζες τα όνειρα μου, ήξερα όλα σου τα μυστικά

μα τώρα δεν είμαι παρά ένας κουρασμένος άσχημος άνδρας

δίχως τα χέρια σου να τον αγκαλιάζουν

ούτε ανάγκη να αγαπηθεί όπως παλιά.

Τώρα πια είμαι η σκιά της σκιάς σου

που κάθε τόσο επιστρέφει και φεύγει ξανά.

(Velvet, 01/2014

____________

Video: Leonard Cohen – Famous blue Raincoat

*

Smoking area

Δεν φανταζόμουν ότι καπνίζεις τόσο

οχι ότι μ ενοχλεί το τσιγάρο

μα δεν αντέχω τη μυρωδιά της νικοτίνης στα ρούχα

συγγνώμη αλλά θα βγω από την smoking area

ανοίγω τις πόρτες τη μια μετά την άλλη

κατεβαίνω τα σκαλιά διασχίζω το διάδρομο 

πρόσεξα το μπουκάλι με τη βότκα

το κασκόλ πίσω από την πόρτα κρεμασμένο 

τα στερεωμένα κόκκινα φιλιά στον καθρέφτη
πάλι δεν κατάφερες να δραπετεύσεις εκει που έλεγες

μάλλον ήταν δύσκολη η χθεσινή βραδιά

ναι η πραγματικότητα είναι άγρια και σκληρή 

ακόμη και πίσω απο τα μαύρα γυαλιά που κοιτάζουμε τον κόσμο 

δύσκολο να αποφύγουμε στο τέλος τον συμβιβασμό

κι ας καμουφλάρουμε προσεχτικά τις κινήσεις μας τη μέρα

κι ας ανάβουμε μυστικές φωτιές τη νύχτα

ποτέ δεν θα καταφέρουμε να ελευθερωθούμε 

οσο θα παραμένουμε φυλακισμένοι εδώ

κάτι θα γνωρίζουν εκείνοι που παραμένουν ξάγρυπνοι 

γιατί τότε δεν τυφλώνεσαι απότομα από το φως

αλλά εσύ συνεχίζεις ακόμα να πίνεις και να καπνίζεις 

αφού ξέρεις ότι σου κάνει κακό

δώσε και μένα ένα τσιγάρο τότε

βάλε κι άλλο ένα ποτήρι βότκα διπλό

κι ύστερα έλα και ξάπλωσε πλάι μου

να ρουφήξω μερικές σταγόνες δηλητήριο απο το κορμί σου

να πιω από το στόμα σου οινόπνευμα και καπνό

να εισπνεύσω απο τα σωθικά σου, τον μοναδικό μου εθισμό.

(V)

*

Το Εγώ μου

Γιατί

Εγώ....
ΦοΒάμαι 
Το Εγώ μου
Που Ερωτεύομαι 
Και όπως ο Νάρκισσος
Με Οδηγεί στον Θάνατο μου
ΦοΒάμαι 
Το Εγώ μου
Όταν μου Σφαλίζει τα Μάτια
Και Αποκλείει Εσένα από τον Κόσμο μου
ΦοΒάμαι 
Το Εγώ μου
Που δεν Συγχωρεί τα Λάθη μου
Όταν Τρέμω όπως τα Φύλλα πάνω στο Χώμα 
ΦοΒάμαι
Το Εγώ μου
Που Κατοικεί στην Αφρονη Σκέψη του Μυαλού μου 
Και Διαφεντεύει την Ζωή μου 
ΦοΒάμαι 
Το Εγώ μου
Που τόσο καιρό Κρατώ Κατάσαρκα στο Πλευρό μου 
Και δεν Αποφασίζω....
Να το Σκοτώσω.

(Velvet 15.04.09)

________________

Painting

Salvador Dali -Metamorphosis of Narcissus (1937)

Difficult to Cure

Εξαιτίας ορισμένων

κρυφών παρορμητικών αναζητήσεων

ο άνθρωπος

όταν παραδίνεται

στην ψευδαίσθηση των παραισθήσεων

αντικρίζει την πραγματικότητα

με μικρότερη ή μεγαλύτερη ανακρίβεια

και η παραμορφωμένη γνώμη του

για τον κόσμο

εκδηλώνεται πια ασυνείδητα

ως ακρωτηριασμός 

των επιθυμιών και δυνατοτήτων του.

Ο ευνουχισμός των αισθήσεων

αντιστρέφει την ορμή

η παραίτηση 

παρεμποδίζει τη θέληση για ζωή

γιατί ό,τι απωθείται 

αναπόφευκτα γεννά

μια σειρά από νευρώσεις και αναστολές

και η αδυναμία για απόλαυση

μετατρέπεται στο τέλος 

σε αυτοκαταστροφική μανία

μέσα σε μια κοινωνία 

που παράγει απελπισμένους αυτόχειρες

και σχιζοφρενείς.

(V)

ΥΓ. 

Στην επόμενη συνεδρία, η θεραπεία του ασθενούς

___________

Video Rainbow - Difficult to Cure / Beethoven's 9th

*

Persephone

Σε είδα να χορεύεις κάτω από δυο μαύρα σύννεφα

με τα πόδια κολλημένα στο βρεγμένο έδαφος

και τα χέρια ψηλά να ακουμπούν στις ρωγμές του ουρανού,
στα τρομαγμένα μεγάλα μάτια σου

ένας ασπρόμαυρος ήλιος έκρυβε την απέραντη θλίψη σου

κι εκείνα τα χαραγμένα σημάδια στο λαιμό

από νυστέρι και άγρια δόντια αρπαχτικών
μαρτυρούσαν τον κρυμμένο φόβο της ψυχής σου.

«Το σκοτάδι φέρνει τη λύτρωση», έλεγες,

«κυλάει στις φλέβες σαν γλυκό ναρκωτικό

μας προστατεύει, μας ανακουφίζει

από το αδυσώπητο μαρτύριο της μέρας».

Κι ύστερα ήρθες και έσκυψες δίπλα μου 

και η μοναξιά σου απλώθηκε πάνω μου σαν ψίθυρος.

«Αν θα μπορούσες ίσως... τα σιωπηλά βράδια της απόγνωσης

εδώ... μακριά από το ανυπόφορο πλήθος των ανθρώπων

να έρχεσαι συχνότερα να τα λέμε».

(V)

______________

Video: Wishbone Ash - Persephone

*

Η σκουριασμένη σου άγκυρα

Αγαπάς τα ταξίδια, θέλεις να φεύγεις συχνά

δεν σε κρατούν οι αγκαλιές και τα λιμάνια

οι πολιτείες σου κρύβουν τους ορίζοντες

το πλήθος σου προκαλεί ναυτία

τα μέλη σου ξεραίνονται έξω από το νερό

τα πόδια σου καίγονται πάνω στην άσφαλτο.
Ποτέ δεν θέλησες να μάθεις τα ονόματα των δρόμων

ή τους ανθρώπους που χαιρέτησες βιαστικά  

οι μέρες σου συνηθισμένες δίχως καμιά εξαίρεση

εκτός από το κλάμα στης πόρνης σου, την αγκαλιά.
Δεν σε χωρά άλλο αυτός ο τόπος

τι πλήξη κι αυτές οι φωνές της αγοράς

καθώς επιστρέφεις κάθε βράδυ κουρασμένος 

μετρώντας τα βήματα σου στα σκοτεινά

για κάθε ταξίδι της μέρας που δεν έκανες

για κάθε ταξίδι της νύχτας που θα ονειρευτείς.
Κι όμως ήρθε η ώρα να το πάρεις απόφαση

να ξεκρεμάσεις τα πολυκαιρισμένα ρούχα από την κρεμάστρα

να γεμίσεις την αδειανή βαλίτσα

και να τραβήξεις τη σκουριασμένη σου άγκυρα

από τούτη τη θάλασσα που δεν σ’ αγάπησε κανείς.

(V)

_________

Foto by Ashillesferse-fotografo  

*

Μια πέτρα θα'μαι

Μακριά πολύ μακριά

να ταξιδέψω, να περιπλανηθώ

πάνω από θάλασσες, οροσειρές 

και λόφους αμμουδερούς

στις λεωφόρους των ωκεανών

στα μονοπάτια των ανέμων

προσκυνητής στις χαμένες πολιτείες 

των παλιών θεών.

Στις ακροποταμιές της Βαβυλώνας

της Ρώμης το Palatino  

του Χέοπος τις πυραμίδες

στο Machu Picchu τις αετοφωλιές

στις πυραμίδες του Comalcalco

στου Khajuraho τα πέτρινα ζευγαρωμένα κορμιά

στο Benares την ιερή πόλη.

Κι αν με γυρέψετε μια μέρα

στον βράχο της Ακρόπολης μια πέτρα θα 'μαι

(V)

__________________

Foto: Παρθενώνας – Ακρόπολη 

By superfici di architettura (Flick)

*

Darkness

Η νύχτα έρχεται 

καθώς η μέρα φεύγει 

κι όλα τριγύρω μοιάζουν 

ανέκφραστα και σκοτεινά
κανείς δεν τήρησε για άλλη μια φορά 

τις υποσχέσεις του

ούτε κι αυτό το καλοκαίρι 

που μας κράτησε τόσο κοντά
τώρα μέσα από το ποτήρι βλέπω 

τα φοβισμένα αλλόκοτα μάτια σου

σαν δυο μακρινούς φάρους 

να με τραβούν πάλι στο πουθενά,   
δείξε μου σε παρακαλώ της σωτηρίας 

το μυστικό πέρασμα

αν θέλεις να δραπετεύσουμε μακριά.

(V)

(Ο τίτλος είναι από το τραγούδι του Leonard)

__________________

Video: The Darkness by Leonard Cohen

*

Κάτω από το κύμα.

Ήταν ένα περίεργο συναίσθημα

ό,τι απέμενε συνήθως 
από εκείνες τις τυχαίες συναντήσεις

κι όσα μοιραία ακολουθούσαν κάθε φορά

μα δεν μπορούσε καθαρά να θυμηθεί

σαν να βρισκόταν σε απόλυτο σκοτάδι.

Στεκόταν λέει, δίπλα στη θάλασσα

άπλωνε το βλέμμα και περίμενε 

ώρες ολόκληρες σαν κάτι να συμβεί

και ξαφνικά μια αλλόκοτη μορφή 

που άλλαζε σχήματα διαρκώς 

φανερωνόταν πάντα μπροστά του.

Ώσπου δυο χέρια από νερόφιδο κορμί

με την απόκοσμη όψη μιας γυναίκας

τον έσερναν αργά κάτω από το κύμα.
(V)

_____________

Painting:  Gustav Klimt - Watersnakes 

*

Στη μέση της θάλασσας

Ο κόσμος επέστρεψε 
αφού σαπούνισε προσεκτικά 
τα ξηραμένα μέλη του

και θαύμασε με ικανοποίηση

το φρεσκομαυρισμένο δέρμα του

πρόβαρε τις τελευταίες 
κινήσεις του στον καθρέφτη

και μονολογώντας κατέβηκε 
στους κιτρινισμένους δρόμους της πόλης.

Εκεί όπου δεν υπάρχει άμμος 

να σου κάψει τα πόδια
κύμα να σε ξεπλύνει με την αλμύρα του

ούτε αέρας να φυγαδεύσει τις σκέψεις σου
παρέα η μονοτονία του γκρίζου 
που τυφλώνει το βλέμμα 

κι ένα πλήθος από ανεξήγητα «απαγορεύεται»
να ακολουθούν κάθε σου βήμα.

Πίσω στο νερό απόμειναν μόνο 
οι γυμνές οπτασίες να χορεύουν 

και τα υγρά τεράστια μάτια της

γεμάτα μελαγχολία.

Καιρός να ετοιμάζεστε κι εσείς αγαπητοί μου 
ν’ αποχωρήσετε σιγά-σιγά.

Εγω θα παραμείνω ακόμη εδώ, 
στη μέση της θάλασσας παντοτινός ναυαγός.

(V)

________________

 Video: Chris Rea - The Shadow of a Fool 

*

Αν θέλεις

Αν θέλεις λίγο από το καλοκαίρι μου

έλα εδώ στη θάλασσα μου

κάθε πρωί θα βρέχουμε τα πόδια μας

κάθε βράδυ θα μαζεύουμε τα όνειρα μας.

Αν θέλεις λίγο από το καλοκαίρι μου

έλα εδώ στη μυστική ακτή μου

κάθε πρωί θα βουτάμε μακριά τις σκέψεις μας

κάθε βράδυ θα πλαγιάζουμε στο κύμα.

Αν θέλεις λίγο από την αγάπη μου

έλα εδώ στην ερημωμένη αμμουδιά μου

κάθε πρωί θα σε ξυπνώ μ' ένα φιλί στο μάγουλο

κάθε βράδυ θα σε κοιμίζω με χίλια φιλιά στο στόμα.
(V)

____________

Video:  Chris Rea – All Summer Long

*

Τα ηλιοβασιλέματα του κορμιού της

Τραβούσε το σεντόνι από πάνω της

για να την κοιτάξει όταν κοιμόταν

Το δωμάτιο ήταν άδειο, εκτός από την ξεσκέπαστη σάρκα της

Δεν είχε ανάγκη τίποτα για να την συγκρίνει....

Oταν γονάτιζε δίπλα της και χάιδευε τα χείλη με τα δάχτυλα του

ακολουθώντας κάθε σχήμα, το έκανε

για να καταστρέψει τα ηλιοβασιλέματα που δεν μπορούσε ν΄ αγγίξει......

______________
Painting

Nudo di donna sdraiato da tergo (1860) Francesco Hayez 

Ο δρόμος προς την σωτηρία δεν υπάρχει

peace and solitude

Ο δρόμος προς τη σωτηρία δεν υπάρχει

ούτε οι σπουδαίες πράξεις μας φανερώνουν τον παράδεισο

αναζητώντας το αβέβαιο θα περπατήσουμε μονάχοι

χιλιάδες μάτια θα σκάβουν μες το μεδούλι των οστών μας ενοχές

ξυπόλυτα παιδιά θα μας συλλαβίζουν τα βράδια προσευχές

προφήτες δίχως φωνή θα διαβάζουν ακατάληπτα το μέλλον

κι αμίλητοι θ’ ακολουθούμε των άλλων επιτάφιους

στις όχθες του αχέροντα αποχαιρετώντας ξένους θανάτους  

άγγελοι και διάβολοι μαζι θα απαρνηθούμε τα τελευταία θαύματα

τρελών αγίων που ποτέ αληθινά δεν πιστέψαμε τα οράματα 

γιατί ούτε το καρφωμένο βλέμμα στο σtαυρό του Ναζωραίου μας αρκούσε

τοτε που σκληρά χλευάζαμε καθώς εκείνος ταπεινά μας συγχωρούσε 

κι ίσως ό,τι μισήσαμε και αγαπήσαμε κρυφά θα μας λυτρώσει

όταν διάφανα χέρια ακάλεστα σφιχτά μας αγκαλιάσουν

και το κορμί μας λίγη από τη γαλήνη του κόσμου τούτου νιώσει

Ναι, οι σπουδαίες πράξεις δεν ωφελούν της ψυχής την αγωνία

κάνουν τα πράγματα βαριά φτιάχνουν μια αυταπάτη

δεν συγχωρούν την προδοσία των αισθήσεων ούτε τα λάθη

τα χιλιάδες ψέματα που υποκριτικά κρύψαμε από τον εαυτό μας

ομολογία φόβου ενός Θεού που δίχως ανάσταση ετάφη.

(Velvet, 06/2013)

____________

Foto from: xaxor.com

*

Λύτρωση

maglia street - Juliana Santacruz Herrera

Ήταν προχθές μεσάνυχτα

που περπατούσε εκεί 
ανάμεσα στα πεζοδρόμια της θλίψης

με απλωμένο χέρι σαν ζητιάνος.

Είχε το βλέμμα χαμένο στο κενό

τρέκλιζε ασυναίσθητα 
όλοι τον προσπερνούσαν

μερικοί τον κοίταζαν μ' αποστροφή

άλλοι με οίκτο

ώσπου κάποιος τον έσπρωξε επίτηδες και έπεσε.  

Και τότε ένας άγγελος

έσκυψε πάνω του

τον σήκωσε απ' την άσφαλτο

με μια βελόνα του τρύπησε το μπράτσο

και πέταξε στον ουρανό μαζί του.

(Velvet, 05/2013)

__________________

Photo by: Juliana Santacruz Herrera

From: lefynkymamas.com

*

Όταν δολοφονούν τους ποιητές

Οι ποιητές δολοφονούνται κάθε μέρα,
όταν «αργόσχολοι και ματαιόδοξοι γραφιάδες»
κουνούν το δάχτυλο απειλητικά
και με φτηνά τεχνάσματα κι ασέβεια εναντiον τους συνωμοτούνε.
Τότε αυτοi –οι ποιητές– μαζεύουν τις κακiες σ’ ένα χαρτi

τις φτιάχνουν ποιήματα και σιωπηρά τους συγχωρούνε.

Όταν δολοφονεiτε τους ποιητές
τραβώντας τη σκανδάλη κατευθεiαν στην καρδιά
εσείς για το καλό του κόσμου οι προστάτες
για να μην ακουστεi η φωνή τους ή να πάψουν να μιλούν,
ίσως πιστεύετε ότι εύκολα θα ξεμπερδέψετε μαζi τους
γιατi από την ποiηση ποτέ δεν θα γλυτώσετε.
(Velvet- 17/05/13)

ΥΓ.
Με αφορμή το αναίτιο λιντσάρισμα στην κ. Δημουλά
____________
Mη προσπαθείτε να πιάσετε τους ποιητές
γιατί θα γλιστρήσουν μέσα από τα δάχτυλα σας
Alda Merini

Φράουλα = συνώνυμες λέξεις

Φράουλες, αίμα, μανωλάδα, φραουλοχώραφα, ντροπή, φυτείες, σκλάβοι, ασιάτες, δούλοι, υπήκοοι, μπαγκλαντές, πακιστανοί, θύματα, αίματα, παραπήγματα, χώματα, λάσπη, εξαθλίωση, πείνα, απόγνωση, κόκκινο, κομμάτι, ψωμί, δεδουλευμένα, μεροκάματα, δικαιώματα, απλήρωτοι, εργάτες, επιστάτες, σκυλιά, αφέντες, σφαίρες, καραμπίνες, πυροβολισμοί, γαιοκτήμονες, τσιφλικάδες, κολίγοι, αγρότες, κιλελέρ, αρρώστιες, θερμοκήπια, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, θάνατος, εκμετάλλευση, δουλεμπόριο, αλλοδαποί, φράχτες, έβρος, σαπιοκάραβα, μετανάστες, ναυαγοί, στρατόπεδα, παρανομία, καταυλισμοί, πατρίδα, λαθραία, όνειρα, αμυγδαλέζες, μύθος, φιλοξενία, ελληνική, ξενοφοβία, ρατσισμός, τρομοκρατία, χρυσά, αβγά, κου-κλουξ-κλαν, φασισμός, ναζί,  βαρβαρότητα, ελληναράδες, επιδοτήσεις, επενδύσεις, εξαγωγές, ανάπτυξη, σοσιαλισμός, αγροτικά 4χ4, συνεταιρισμοί, νεοελληνικός, πολιτισμός, διαφθορά, πλουτισμός, ανομία, υποκρισία, διαπλοκή, συγκάλυψη, δικαιοσύνη, πολιτικοί, σπεκουλα, μνημόνιο, εξάρτηση, ξεπούλημα, κατανάλωση, υγιεινή, μεσογειακή, διατροφή, ντελικατεσεν, προϊόντα, εικοσιοχτώ, αιματοβαμμένες, ποικιλίες, new, quality, delicious, bloodstrawberries, of manolada frouit.
(Velvet, 19/04/13)

__________________

Στις 17-04-2013. 28 άνθρωποι στην νέα Μανωλάδα Ηλείας, πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ επειδή ζήτησαν το αυτονόητο. Να πληρωθούν τα δεδουλευμένα έξι μηνών για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί και να μπορέσουν να κοιμηθούν μέσα στις νάιλον παράγκες που κατοικούν.

Λευκές γραμμές

Οι σκιές της νύχτας χορεύουν τρομακτικά σαν φαντάσματα γύρω σου

καθώς το σκοτάδι πέφτει στους βρώμικους δρόμους της πόλης

περπατώντας στη λεωφόρο δεν υπάρχει κανείς να σε περιμένει

μόνο μια κραυγή που διασχίζει την ομίχλη 
αφήνει ένα απεγνωσμένο κάλεσμα πίσω σου

η καρδιά σου αιμορραγεί ο φόβος σε τυλίγει 

δεν μπορείς να κουνήσεις τα πόδια πέφτεις στο έδαφος
αισθάνεσαι μια λευκή ανάσα στον ώμο να σε χαϊδεύει.

Τώρα πια δεν νιώθεις τον κίνδυνο αφού έχεις το κλειδί στο χέρι

η σκόνη σε τρελαίνει, χάνεις τα λογικά σου, είναι η φωτιά που σε καίει

μπορεί να σου δώσει ό,τι θελήσεις αρκεί να πληρώσεις το τίμημα

την χρειάζεσαι είναι ο άγγελος και ο διάβολος, η λύτρωση σου

ανοίγει την πόρτα που σε οδηγεί στον σκοτεινό παράδεισο.

Νοιώθεις δυνατός, γεμάτος ενέργεια, είσαι αφεντικό του εαυτού σου, τώρα

ομως αυτό που μοιάζει αληθινό όταν κλείνεις τα μάτια

είναι μια φευγαλέα ψευδαίσθηση που χάνεται πριν διαπεράσει το μυαλό σου

και κάθε φορά ξαναβρίσκεσαι παγιδευμένος χωρίς να το καταλάβεις

ενώ προσπαθείς να ξεφύγεις ακολουθώντας τις λευκές γραμμές.

(Velvet, 06/04/2013)

________________

Video

Heaven and Hell by Ronnie James Dio

(Αξίζει να το ακούσετε μαζί με την ανάγνωση αν σας αρέσει το Heavy Metal)

*