Visualizzazione post con etichetta ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ VII. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ VII. Mostra tutti i post

22/04/23

Κανένας δρόμος να διαλέξω

 


Κάθε βράδυ για να νικήσω την αδυσώπητη μοναξιά μου, 
συνήθιζα να χαράζω χιλιάδες πορείες στο χαρτί
αλλά την επόμενη βρισκόμουν πάντοτε σε αδιέξοδο 
εμπρός μου η ίδια ερημιά κανένα σταυροδρόμι
ούτε ένας δρόμος δεν υπήρχε να διαλέξω 
άραγε ποιος θα μου δείξει τη διαδρομή
πότε θα βγω από τη φυλακή μου.
(V)

Μια συμμετοχη μου στο συμποσιο ποιησης:

08/04/23

H ανθρώπινη καρδιά μου / Il mio cuore umano




Όταν κάποιοι άπλωσαν το χέρι και με έδειξαν,
ενώ το πλήθος από κάτω ούρλιαζε ασταμάτητα 
ζητώντας την καταδίκη μου
για μια στιγμή η ανθρώπινη καρδιά μου τρόμαξε.
Όμως ποτέ δεν Σε εγκατέλειψα 
ούτε εκείνη τη νύχτα στη Γεσθημανή
που η ψυχή μου «περίλυπος έως θανάτου»
μέσα από την προσευχή μου Σε ικέτευε,
εν πλήρει γνώση ότι βρισκόμουν στη γη
για το δικό Σου θέλημα.
(V)

Quando alcuni tesero la mano e mi indicarono,
mentre la folla là sotto urlava incessantemente
chiedendo la mia condanna,
per un istante il mio cuore umano ebbe paura.
Ma non Ti ho mai abbandonato
neppure quella notte nel Getsemani
dove la mia anima «triste fino alla morte»
nella mia preghiera Ti supplicava,
ben sapendo che per la Tua volontà
mi trovavo sulla terra.
(V)


Gesù nel Getsemani / Ο Ιησούς στη Γεθσημανή
*

02/01/23

Το τελευταίο τρένο

 


Συχνά βρίσκεσαι σ’ ένα άδειο δωμάτιο
και αναπολείς το παρελθόν
κοιτάς τις φωτογραφίες όταν ήσουν παιδί
τα μάτια θολώνουν, το μυαλό σου ταξιδεύει, 
είσαι παγιδευμένος στο κενό 
ανάμεσα σε αναμνήσεις και φαντάσματα 
κρυφά συναισθήματα σε βαραίνουν 
δύσκολο να ξεχάσεις και να απομακρυνθείς
Υπάρχουν αλήθειες και εξομολογήσεις που θα έλεγες
και ίσως κάποιοι σε συγχωρούσαν και σ’ αγαπούσαν 
όμως είναι πολύ αργά πια να γιατρευτείς
και δεν υπάρχει ψυχή να σε ακούσει
οι τελευταίοι ταξιδιώτες έχουν αναχωρήσει 
χάθηκαν ξαφνικά δίχως να προλάβεις να πεις ένα αντίο,
τώρα μονάχα ημέρες και νύχτες σιωπής
στον σταθμό δεν έμεινε κανείς να σε περιμένει.
Πάρε το τελευταίο τρένο που έρχεται και φύγε μακριά
ακόμα κι αν δεν ξέρεις πού πηγαίνει.
(V)

Chris Rea / Last Train
*

06/08/22

Ο έρωτας ήταν παντού




Ναι, ο έρωτας ήταν παντού
στα χρόνια που πέρασαν κι έγιναν θύμισες
στα μυστικά που σφαλίστηκαν κρυφά στην καρδιά
στις αγάπες που κουράστηκαν να περιμένουν
στους φίλους που χάθηκαν μακριά
στους δρόμους που δεν κατάφερες να περπατήσεις
στις ώρες της ξαγρύπνιας που γυρεύεις μια αγκαλιά
στα μελαγχολικά απογεύματα
στα καλοκαίρια
στις προσμονές.

Όχι ο έρωτας δεν «ήταν»
είναι ακόμη δίπλα σου, γύρω σου, παντού
Κι εσύ πρέπει να τρέξεις
να τον προλάβεις…
(V)

Chris Rea - Where Do We Go From Here? 
*

28/07/22

Ημέρες καλοκαιριού

 


Κοιτάζω αυτές τις παλιές φωτογραφίες 
και θυμάμαι 
εκείνες τις μέρες του καλοκαιριού
τη βότκα πορτοκάλι
τα μεθυσμένα χείλη σου
εσένα που ήσουνα δική μου,
κι αν απόψε στέκομαι εδώ
να περιμένω σαν μια θλιβερή αγωνία
αναζητώντας στη νύχτα τη μορφή σου
είναι για να κλέψω μια φευγαλέα στιγμή 
από τα απατηλά μάτια σου
που τώρα πια μόνο σκοτάδια κρύβουν.
(V)

Looking for the Summer
*

09/07/22

Παλιά αγάπη μην έρχεσαι πια εδώ

 


Οσο μακριά κι αν ταξιδεύω
σε όποια χαραμάδα κι αν κρυφτώ
ακούω την ίδια φωνή να με φωνάζει
που χρόνια έπαψα ν' αναζητώ,
παλιά αγάπη άσε με ήσυχο
παλιά αγάπη μην έρχεσαι πια εδώ,
κλειδώνω πόρτες και παράθυρα
όμως εσύ τρυπώνεις στη ψυχή μου
σαν ξεχασμένο τραγούδι μπλουζ.
(V)

---------------------------
*

14/06/22

Κουρασμένο μπλούζ




Κάθεσαι στον μόλο του λιμανιού και περιμένεις
χρόνια και χρόνια απo το πρωί μέχρι το βράδυ
βλέπεις τους ταξιδιώτες ν' αναχωρούν
τα πλοία να πηγαινοέρχονται 
τις μέρες να βυθίζονται στη θάλασσα
ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα χαμένο στον ορίζοντα.

Όταν ήσουν νέος, η ζωή σου φαινόταν μακρινή
έτρεχες στον άνεμο αναζητώντας την περιπέτεια
χόρευες τρελά ζούσες δίχως έγνοια
τώρα πια ξένος ανάμεσα στο ανώνυμο πλήθος 
ακούς το μπλουζ ενός κουρασμένου τραγουδιστή
και σκέφτεσαι πόσο άσχημα σπατάλησες τον χρόνο σου 
στην απέραντη δίνη του κόσμου.

Έζησες χρόνια εδώ, ξεχνάς πότε γεννήθηκες
είδες πολλούς να μεγαλώνουν και να φεύγουν 
δεν θυμάσαι πια πρόσωπα και ονόματα 
όμως σε αυτό το μέρος είναι δύσκολο να κρυφτείς
και δεν υπάρχει άλλος τόπος να επιστρέψεις, 
οι δρόμοι που βλέπεις γύρω σου 
δεν οδηγούν πουθενά.
(V) 17/01/22

Snowy White-Riding the Blues
*

03/04/22

La primavera non è più la stessa / Η άνοιξη δεν είναι πια η ίδια




La primavera è già fiorita ma non è più la stessa
dal cielo piove incessantemente veleno russo 
e le macerie ci schiacciano la testa
bombardano senza pietà, dove nascondersi?
Madri e bambini sono morti per strada
il parco giochi di fronte sembra un cimitero.
Voglio piangere ma non ci riesco
trema la terra sotto i nostri passi
il cane ha ricominciato a ululare
e la vita si nasconde nei rifugi sotterranei.
Chi impasterà ora il pane caldo
chi mieterà il grano dorato della patria?
Ma siamo ancora vivi.
Muovi l'archetto sul violino figlio mio
voglio cantare "Verbovaya Doshchechka,"
affinché tutti sappiano che anime innocenti
vengono massacrate in Ucraina
e che tutti uniti combattono per la libertà.
(V)
 
Η άνοιξη ήδη άνθισε αλλά δεν είναι πια η ίδια
από τον ουρανό βρέχει ασταμάτητα ρώσικο δηλητήριο
και τα συντρίμμια μας πλακώνουν στο κεφάλι
βομβαρδίζουν ανελέητα που να κρυφτούμε
Mητέρες και παιδιά είναι νεκρά στους δρόμους
η παιδική χαρά απέναντι μοιάζει νεκροταφείο.
Θέλω να κλάψω μα δεν τα καταφέρνω 
τρέμει η γη κάτω από τα πόδια μας
το σκυλί άρχισε πάλι να ουρλιάζει
και η ζωή κρύβεται στα υπόγεια καταφύγια.
Ποιος θα ζυμώσει τώρα το ζεστό ψωμί
ποιος θα θερίσει το χρυσό στάρι της πατρίδας;
Μα είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Σύρε το δοξάρι γιε μου στο βιολί
θέλω να τραγουδήσω το "Verbovaya Doshchechka,"
να μάθουν όλοι πως αθώες ψυχές 
σφαγιάζονται στην Ουκρανία
και όλοι ενωμένοι αγωνίζονται για την ελευθερία.
(V)
 
Il "Verbovaya Doshchechka,"(Tavola di salice) è una canzone popolare ucraina cantata durante un antico gioco primaverile tradizionale Ucraino.
-------------------------
To "Verbovaya Doshchechka" (Σανίδα Iτιάς) είναι ένα Ουκρανικό λαϊκό τραγούδι που τραγουδιέται κατά τη διάρκεια ενός αρχαίου παραδοσιακού Ουκρανικού ανοιξιάτικου παιχνιδιού.
*

01/02/22

Ενα μαυροφορεμένο μπλούζ

 


Νομίζω πως δεν είμαι
ένας ευγενικός κύριος όπως όλοι σας
δεν έχω μια καλή φήμη 
καλύτερα να μη με συναντήσετε στο δρόμο σας
ίσως γεννήθηκα κάτω από ένα μαύρο αστέρι
Είμαι σίγουρα ένας βαρετός άνθρωπος  
που δεν θα σας κάνει να χαμογελάσετε
είμαι αυτό που είμαι, και ό,τι είμαι
και δεν εχω κανένα λόγο να γίνω αρεστός
Δεν έχω τίποτα να επιδείξω, δεν φοβάμαι 
μου είναι αδιάφορη η γνώμη των πολλών   
ό,τι μιλάει τη γλώσσα μου αισθάνομαι 
μέσα στο βλέμμα του τρελού, 
πίσω απο τη θλίψη του μοναχικού 
είναι η καρδιά μου ένα μαυροφορεμένο μπλουζ.
(V)

DORO - Love Me In Black

*

19/01/22

Ενα μπουκάλι καμπερνέ

 


Δεν θέλω να δεις το πρόσωπο μου με ρυτίδες
θέλω η αγάπη σου μαζί μου να χορεύει  
θέλω να μου στέλνεις γενέθλιες ευχές 
κι ένα μπουκάλι καμπερνέ να πίνουμε παρέα.

Και να θυμάσαι πως όταν σκύβεις πάνω μου 
και η ομορφιά σου ήλιος ζεστός με γαληνεύει 
φεύγουν οι χειμωνιάτικες μέρες 
κι έρχεται το καλοκαίρι
(V) 

Chris Rea - Lose My Heart In You 
*

29/12/21

Περιμένοντας το καλοκαίρι




Αγαπώ τον ήλιο και τη θάλασσα 
το ίδρωτα που τρέχει στο κορμί
το φρέντο καπουτσίνο 
και τις καλοκαιρινές γυναίκες με το σταρένιο δέρμα. 
Τώρα οι μέρες φέρνουν αδιάκοπα βροχή 
και ο συννεφιασμένος ουρανός 
σκεπάζει τη μουσκεμένη πόλη.
Κοιτάζω απέναντι την παγωμένη ακρογιαλιά 
που το θαλασσί νερό γίνεται γκρίζο
καθώς τα τελευταία καράβια με τ' ασημένια πανιά 
σαλπάρουν μακριά από το λιμάνι. 
Όλα είναι πλημμυρισμένα καταχνιά 
ο σιωπηρός χειμώνας τα τυλίγει με τη σκληρή μοναξιά του
κι εγώ περιμένω να'ρθει το καλοκαίρι.
(V)


Chris Rea - Looking For The Summer
*

23/11/21

Το κακό έρχεται στο δρόμο




Κοίτα τη σκόνη που σηκώνεται στον αέρα
άκουσε τις οπλές των αλόγων καθώς χτυπούν στη γη
τώρα που οι όρκοι σου έχουν σπάσει
κανένα φυλακτό δεν σε προστατεύει
Το σκοτάδι δεν ήταν ποτέ τόσο πυκνό
το αίμα κυλάει στις φλέβες παγωμένο
το κακό έρχεται στο δρόμο σου
δεν είσαι ασφαλής πια εδώ
καμιά διαφυγή δεν υπάρχει από τη δύναμη του σκότους
Πολλοί προσπάθησαν στο παρελθόν
την άλλη πλευρά του φεγγαριού ν’ ακολουθήσουν
όμως δεν υπάρχει κανείς εκεί να σε ακούσει
ένα χέρι να σου απλώσει 
ακόμα και το χέρι του Θεού είναι μακριά
Οταν οι άγγελοι πέφτουν από τον ουρανό
ακολουθούν τη μοίρα του θανάτου.
(V)

Black Sabbath - Headless Cross,

*

26/05/21

Eνα λυπημένο τραγούδι




Τόσες πολλές χαμένες μέρες μακριά σου
νιώθω ότι ο χρόνος μου 
άσχημα τελειώνει 
χάραξα τις φλέβες μου
ξεπλήρωσα τα χρέη  
μην με αφήνεις τώρα που σε χρειάζομαι
Μου είναι δύσκολο πια να κρύβομαι
δεν βρίσκω τον δρόμο 
να επιστρέψω
προσπαθώ να πετάξω
μα τα φτερά μου είναι σπασμένα 
κι ο άνεμος σφυρίζει πάνω 
από το κεφάλι μου 
Είμαι κουρασμένος και άρρωστος 
πάρε με μαζί σου
άπλωσε μου το χέρι
εδώ έγινα ένα λυπημένο τραγούδι 
που να ακούσει
πια κανείς δεν θέλει. 
(V)


Video: Dave Gahan - Take Me Back Home
*

10/03/21

H μορφή που με στοιχειώνει

 


Γλιστρώντας πάνω στο βρεγμένο αυτοκινητόδρομο 
η βροχή πέφτει ποτάμι με παρασέρνει 
μπροστά στο φως των προβολέων 
μια μπαλαρίνα στριφογυρίζει αργά 
Το τζάμι θαμπώνει μαζί με τα μάτια μου 
μακραίνει ο δρόμος, μοιάζει ατέλειωτος 
πρέπει να οδηγήσω κόντρα στον άνεμο 
έχει μεσάνυχτα και καταχνιά
Κάθε φορά που κοιτάζω στον καθρέφτη
νιώθω οτι κάποιος με ακολουθεί κρυφά
η ίδια μορφή που χρόνια τώρα με στοιχειώνει 
από χιλιάδες μίλια μακριά.
(V) 14/01/21


Video: Chris Rea - The Road to Hell 
*

18/01/21

I 'm a Rock

 


Η ζωή είναι για τους δυνατούς
η επιβίωση για τους προσαρμοσμένους
κι αν φωνάξεις, κανείς δεν σ' ακούει
δεν υπάρχει έλεος για τους ηττημένους
όταν ζήτησα την αγάπη σου
μου έμπηξες τα δόντια βαθιά στα οστά
«ο έρωτας σε καίει, σε παραμορφώνει», έλεγες
«μονάχος χορεύεις καλύτερα στη φωτιά»
τώρα ακούω ηλεκτρικές κιθάρες
να ουρλιάζουν στο κεφάλι μου
νιώθω σαν άγριο ζώο στην ερημιά
είμαι εκτός ελέγχου, ένα κακό παιδί στα όρια
I'm a rock, take it or leave it,
είμαι όπως το heavy metal που δεν γερνά.
(V)

Video - Dio - We Rock
*

18/10/20

Il dolore dell'amore

 

Mezzanotte passata
tra le strade affollate della città
con una chitarra in mano
e una canzone per te.
Quante canzoni stasera ho cantato
migliaia di passi ho seguito
in sguardi stranieri ti ho cercata
ma tu non sei più qui.
Dicono che il tempo guarisca i ricordi
ma mi scompongo in mille pezzi ogni volta,
quando vedo il tuo volto guidarmi
e sento la tua mano tirarmi 
in un luogo dove non esiste dolore
all'altro capo del tempo.
«Ti ricordi quando eravamo lì
e tu cantavi per me..?»
Oh tesoro, come potrei mai dimenticarlo!
(V)

Περασμένα μεσάνυχτα
στους πολυσύχναστους δρόμους της πόλης 
με μια κιθάρα στο χέρι
κι ένα τραγούδι για σένα. 
Πόσα τραγούδια απόψε τραγούδησα 
χιλιάδες βήματα ακολούθησα
σε ξένα βλέμματα σε γύρεψα  
μα εσύ δεν είσαι πια εδώ.
Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει τις μνήμες
μα γίνομαι χίλια κομμάτια κάθε φορά 
σαν βλέπω τη μορφή σου να με καθοδηγεί
και νιώθω το χέρι σου να με τραβά
σε ένα τόπο όπου δεν υπάρχει πόνος 
στην άλλη άκρη του χρόνου.
«Θυμάσαι όταν ήμασταν εκεί
και συ μου τραγουδούσες...;»
Ω γλυκιά μου, πως θα μπορούσα να το ξεχάσω!
(V)


Chris Rea - The Pain Of Loving You
*

05/09/20

Settembre




Settembre,
dolce e malinconico
Settembre con
la sua morbida luce dorata
dei tramonti.
Insieme alle nuvole
che vagano indecise
seguiamo anche noi
l'incertezza degli ultimi
giorni estivi.
(V)


Foto by Velvet
*

27/06/20

Εξω από τον κόσμο




Ελα να καθίσεις και να μιλήσουμε
στις άδειες σελίδες αυτού του χαρτιού
αφού σε άλλους δρόμους δεν πρόκειται να συναντηθούμε,
θα σε πάρω από το χέρι να περπατήσουμε σ’ αυτό το δωμάτιο
κλειστό από χρόνια γεμάτο σκόνη και αναμνήσεις,
εδώ που κάποτε μας έφερε η ανάγκη και μας έσμιξε η σιωπή
εδώ που ξεμείναμε αδιάβαστα ποιήματα δίχως φωνή
να σου διηγηθώ τόσες μέρες και νύχτες πως πέρασαν
πόσες σκληρές θάλασσες μακριά σου με παίδεψαν,
κι ύστερα θα σου τραγουδήσω το αγαπημένο σου τραγούδι
θ' ανοίξουμε το παράθυρο τον κόσμο έξω να μυρίσουμε 
να ταξιδέψουμε στις πολιτείες που δεν γνωρίσαμε
να επιστρέψουμε στα παλιά μέρη που νοσταλγήσαμε
εκει που είχαμε πρωτοειδωθεί.
(V) 08/02/19


Video: Chris Rea - Firefly
*

09/06/20

Ο Κάιν ήταν πρόγονος μου




Είδα μαύρο τον ουρανό 
άκουσα μια τρομακτική κραυγή
και μια βροντή που κατέβαινε στη γη
είδα τον Θεό στη μια πλευρά 
και τον διάβολο απέναντι να γελά
δεν μπορώ να σε νιώσω αδερφέ μου
η ψυχή μου είναι παγωμένη 
μην με κοιτάζεις μ' αυτό το βλέμμα
μην μου απλώνεις το χέρι
μου είναι αδιάφορος ο πόνος σου
ούτε θέλω να δω τον κόσμο σου
γεννήθηκα ένοχος κι όχι καλός 
δεν είμαι τυφλός, είμαι κακός 
κανένα έλεος, καμιά συμπόνοια μην περιμένεις 
και δεν με νοιάζει αν ζεις ή πεθαίνεις
ο Κάιν ήταν πρόγονος μου
κι εγώ απόγονος του.
(V)


Motörhead - God Was Never On Your Side
*

24/05/20

Γιατί χρειαζόμαστε την ποίηση




Και να γιατί
χρειαζόμαστε την ποίηση
έτσι για ν' ανοίγει μια πόρτα κλειστή
όταν έχεις ανάγκη
για να μπορείς να συνομιλείς
απέναντι σε μια άδεια καρέκλα
ακόμη και όταν οι λέξεις
σαν κομφετί καταρρέουν στο πάτωμα
ακόμη κι όταν δεν υπάρχει εκεί
κανείς να σ' ακούσει.

Είναι ένας τρόπος
να παραπλανάς τη πικρή μοναξιά σου
κάθε φορά που η καρδιά
επικίνδυνα χτυπά και πονάει
καθώς προσπαθείς να φωνάξεις
μα δεν βρίσκεις τα ξεχασμένα λόγια
μπροστά στη σιωπή
που πάνω στους τοίχους σκαρφαλώνει
μονάχα κλείνεις τα μάτια
γιατί δεν θέλεις άλλο πια να κοιτάξεις.

Για αυτό λοιπόν
χρειαζόμαστε τα ποιήματα
έτσι για να υπάρχει κάποιος
να μας κρατά συντροφιά το βράδυ
όπως μια ξένη αγκαλιά
ένα άγνωστο πρόσωπο
ακόμη κι ένα παγωμένο χέρι
γιατί μερικές φορές
χρειαζόμαστε όλοι έναν συνεργό,
έστω έναν περιστασιακό κλέφτη
να 'ρθει να μας σκουντήξει κρυφά στο σκοτάδι.
(V)

(Αφιερωμένο στον αγαπημένο μου Λέοναρντ!)

_______________
"Η στέρηση είναι η μητέρα της ποίησης " Leonard Cohen
*