H ανθρώπινη καρδιά μου / Il mio cuore umano

Όταν κάποιοι άπλωσαν το χέρι και με έδειξαν,

ενώ το πλήθος από κάτω ούρλιαζε ασταμάτητα 

ζητώντας την καταδίκη μου

για μια στιγμή η ανθρώπινη καρδιά μου τρόμαξε.

Όμως ποτέ δεν Σε εγκατέλειψα 

ούτε εκείνη τη νύχτα στη Γεσθημανή

που η ψυχή μου «περίλυπος έως θανάτου»

μέσα από την προσευχή μου Σε ικέτευε,

εν πλήρει γνώση ότι βρισκόμουν στη γη

για το δικό Σου θέλημα.

(V)

Quando alcuni tesero la mano e mi indicarono,

mentre la folla là sotto urlava incessantemente

chiedendo la mia condanna,

per un istante il mio cuore umano ebbe paura.

Ma non Ti ho mai abbandonato

neppure quella notte nel Getsemani

dove la mia anima «triste fino alla morte»

nella mia preghiera Ti supplicava,

ben sapendo che per la Tua volontà

mi trovavo sulla terra.

(V)

Gesù nel Getsemani / Ο Ιησούς στη Γεθσημανή

*