Να ταξιδεύω πάντα ήθελα

Μικρός θυμάμαι ότι μου άρεσε να ταξιδεύω με το τρένο

κι έτρεχα να πιάσω θέση δίπλα στο παράθυρο

κάθε φορά που πήγαινα στη διπλανή πόλη.

Ποτέ δεν θα ήθελα να ήμουν ο σταθμάρχης

ήταν ένας άνθρωπος χοντρός και καταδικασμένος

να κάθεται πίσω από μια μικρή θυρίδα κόβοντας εισιτήρια

και είχε μια μόνιμη θλίψη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο 

όταν έβγαινε να χαιρετήσει τους άλλους που αναχωρούσαν. 

Πάντα μου άρεσε να φεύγω...όχι να μένω.  

Κι ας επιστρέφω πάλι τώρα,

στους ίδιους σταθμούς, στα ίδια μέρη…

-----------------

Ricordo che da piccolo mi piaceva viaggiare in treno

e correvo a prendere posto accanto al finestrino

ogni volta che andavo nella città vicina.

Non avrei mai voluto essere il capostazione:

era un uomo corpulento e condannato

a starsene seduto dietro a uno sportellino a staccare biglietti

con una perenne tristezza dipinta sul volto

quando usciva a salutare gli altri che partivano.

Mi è sempre piaciuto partire…non restare.

Anche se adesso ritorno di nuovo

alle stesse stazioni, negli stessi luoghi...

(V)

Foto: from travel.fanpage.it

*