LEO FERRE - Col Tempo Sai (Avec le temps) / Mε τον καιρό ξέρεις

Με τον καιρό ξέρεις, με τον καιρό όλα περνούν 
δεν θυμάσαι πια τη μορφή, ξεχνάς τη φωνή 
αν δεν καρδιοχτυπάς ποιος ο λόγος να ψάξεις 
αφήνεσαι και ίσως είναι καλύτερα έτσι.

Με τον καιρό ξέρεις, με τον καιρό όλα περνούν 
εκείνον που λάτρευες και γύρευες στο σκοτάδι 
εκείνον που καταλάβαινες με μια ματιά 
πίσω από λέξεις και γραμμές κάτω από το μακιγιάζ
στις ψεύτικες υποσχέσεις για να βγεις να χορέψεις 
Με τον καιρό ξέρεις, όλα χάνονται.

Mε τον καιρό ξέρεις, με τον καιρό όλα περνούν
καθετί μαραζώνει κι εσύ απομένεις 
στις άψυχες βιτρίνες να περιπλανιέσαι
οταν το σαββατόβραδο η τρυφερότητα ξεμένει από παρέα
Με τον καιρό ξέρεις, με τον καιρό όλα περνούν 
ακόμη και τον βήχα που πίστευες τ’ αλλουνού 
που με ακριβά κοσμήματα και άνεμο τον γέμιζες 
και την ψυχή σου για χάρη του, στο διάβολο θα έδινες 

και σαν σκυλί στα πόδια του σερνόσουν 
Με τον καιρό βλέπεις, όλα πάνε καλά.  

Mε τον καιρό ξέρεις, με τον καιρό όλα περνούν 
το πάθος σβήνει, και δεν θυμάσαι πια
εκείνες τις φωνές που σου ψιθύριζαν 
«Μην αργήσεις, ντύσου και κάνει κρύο» 
Με τον καιρό ξέρεις, με τον καιρό όλα περνούν 
και νιώθεις σαν ένα εξαντλημένο πάλλευκο άλογο
σ΄ένα ξένο κρεβάτι παγωμένος και ολομόναχος, 
μα τοσο γαλήνιος κι απο τα χαμένα χρόνια προδομένος.
Και τοτε καταλαβαίνεις πως με τον καιρό...δεν αγαπάς πιά. 

(Μετάφραση - Velvet)
__________
LEO FERRE - Col Tempo Sai (Avec le temps) 1970
*