Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο / Fossi della stalla una paglia

Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο
Να ’μουν του στάβλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι,
την ώρα π’ άνοιξ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι!
Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του,
να λάμψω από τη λάμψη του κι εγώ σα διαμαντάκι
κι από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι,
να μοσχοβοληθώ κι εγώ από την ευωδία
που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία,
να ιδώ την Αειπάρθενο, να ιδώ το πρόσωπό της
πώς εκοκκίνισε, καθώς πρωτόειδε το μικρό της,
όταν λευκό, πανεύοσμο το προσωπάκι εκείνο,
της θύμισ’ έτσι άθελα του Γαβριήλ τον κρίνο…
Να ’μουν του στάβλου έν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι,
την ώρα π’ άνοιξ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι!
Κωστής Παλαμάς (1859-1943)

Fossi della stalla una paglia
Fossi della stalla una paglia, un misero pezzetto

nell'ora in cui Cristo aprì al sole il suo occhietto!

Per vedere il suo primo sguardo e il suo sorriso

la corona dei suoi raggi alla sua fronte attorno,

brillare dal suo splendore come un diamantino anch'io
e dal suo soffio divino diventare un fiorellino,

per profumare anch'io di quella fragranza

che accese ai suoi piedi dei Magi l'onoranza,

vedere la Beata Vergine, vedere il suo volto
come arrossì, appena vide il suo bambino,

quel bianco, odoroso quel visino

che le ricordò senza volerlo di Gabriele il giglio...

Fossi della stalla una paglia, un misero pezzetto

nell'ora in cui Cristo aprì al sole il suo occhietto!

Kostis Palamas (1859-1943)
(Trad. Velvet)

Καλά Χριστούγεννα / Buon Natale!