Uno spirito celeste / Ενα ουράνιο πνεύμα

Chissà non lo sapremo mai
né il perché né cosa realmente siamo
da dove veniamo
in quale direzione nudi e solitari
sotto il cielo di questo universo
camminiamo.

Ποιος ξέρει, δεν θα το μάθουμε ποτέ
ούτε το γιατί, ούτε τι πραγματικά είμαστε
από που ερχόμαστε
σε ποια κατεύθυνση, γυμνοί και μοναχοί
κάτω από τον ουρανό αυτού του σύμπαντος
βαδίζουμε.

Cosa resterà di noi
dopo questo vivere irrequieto 
un percorso pallido ed incerto
che assomiglia a un breve sogno illusorio 
proveniente da un sonno profondo.

Τι θα μείνει από εμάς
μετά από τούτη την ανήσυχη ζωή
από μια ωχρή κι αβέβαιη πορεία
που μοιάζει μ' ένα σύντομο απατηλό όνειρο 
βγαλμένο από ένα βαθύ ύπνο.

Forse non siamo nulla
come i miraggi nel deserto
oppure un soffio di vento 
uno spirito celeste
sospeso nell'eternità immensa
che vola via silenziosamente.

Ίσως τίποτα δεν είμαστε
όπως οι αντικατοπτρισμοί στην έρημο
ή μια πνοή ανέμου 
σαν ένα ουράνιο πνεύμα
που αιωρείται στην απέραντη αιωνιότητα
και σιωπηλά μακριά πετάει. 

(V)

___________
Foto - Santa Giustina di Padova
*