Επιβραδύνω το ρυθμό
Ποτέ δεν μου άρεσε η ταχύτητα
Εσυ βιάζεσαι να φτάσεις
Εγω θέλω να φτάσω τελευταίος
Δεν είναι επειδή γέρασα
Ουτε φταίει η ζωή που έζησα
Πάντα μου άρεσε να πηγαίνω αργά
Ετσι ελεγε η μάνα μου.
Ποτέ δεν μου άρεσε η ταχύτητα
Εσυ βιάζεσαι να φτάσεις
Εγω θέλω να φτάσω τελευταίος
Δεν είναι επειδή γέρασα
Ουτε φταίει η ζωή που έζησα
Πάντα μου άρεσε να πηγαίνω αργά
Ετσι ελεγε η μάνα μου.
Δένω τα κορδόνια μου
Αλλά δεν πρόκειται να τρέξω
Θα φτάσω εκει όταν φτάσω
Δεν χρειάζομαι σύνθημα εκκίνησης
Δεν είναι επειδή γέρασα
Ουτε γιατί πλησιάζει ο θάνατος
Πάντα μου άρεσε να πηγαίνω αργά
Η βραδύτητα είναι στο αίμα μου.
Αλλά δεν πρόκειται να τρέξω
Θα φτάσω εκει όταν φτάσω
Δεν χρειάζομαι σύνθημα εκκίνησης
Δεν είναι επειδή γέρασα
Ουτε γιατί πλησιάζει ο θάνατος
Πάντα μου άρεσε να πηγαίνω αργά
Η βραδύτητα είναι στο αίμα μου.
Όλες οι κινήσεις σου είναι γρήγορες
Καθε ρυθμός σου είναι κοφτός
Ασε με να πάρω μια ανάσα
Νόμιζα πως είχαμε όλη τη νύχτα μπροστά μας
Μου αρέσει να παίρνω το χρόνο μου
Να καθυστερώ καθώς ο χρόνος κυλάει
Ένα σαββατοκύριακο στα χείλη σου
Μια ολόκληρη ζωή στα μάτια σου.
Καθε ρυθμός σου είναι κοφτός
Ασε με να πάρω μια ανάσα
Νόμιζα πως είχαμε όλη τη νύχτα μπροστά μας
Μου αρέσει να παίρνω το χρόνο μου
Να καθυστερώ καθώς ο χρόνος κυλάει
Ένα σαββατοκύριακο στα χείλη σου
Μια ολόκληρη ζωή στα μάτια σου.
Γι’ αυτό, μωρό μου άσε με να φύγω
Σε περιμένουν πίσω στον θόρυβο της πόλης
Κι αν τυχόν σε ρωτήσει κανένας
Απλώς προσπαθώ να επιβραδύνω.
Σε περιμένουν πίσω στον θόρυβο της πόλης
Κι αν τυχόν σε ρωτήσει κανένας
Απλώς προσπαθώ να επιβραδύνω.
(Μεταφραση-Velvet)
--------------------------
"Slow" - from "Popular Problems" (2014)
Τρέχουμε να προλάβουμε να ζήσουμε τα πάντα γρήγορα κι επιφανειακά. Μονο που έτσι χάνουμε το αληθινό νόημα της ζωής. Αν ακολουθήσουμε τον δικό μας βηματισμό, μακριά από τη γενική φρενίτιδα, μπορούμε να ζήσουμε αληθινά και να απολαύσουμε το παρόν. *
"Slow" - from "Popular Problems" (2014)
Τρέχουμε να προλάβουμε να ζήσουμε τα πάντα γρήγορα κι επιφανειακά. Μονο που έτσι χάνουμε το αληθινό νόημα της ζωής. Αν ακολουθήσουμε τον δικό μας βηματισμό, μακριά από τη γενική φρενίτιδα, μπορούμε να ζήσουμε αληθινά και να απολαύσουμε το παρόν. *
4 χρόνια ήδη από εκείνη την 7η νοεμβρίου και ο κόσμος γίνεται πιο άγριος, πιο άσχημος, πιο φτωχός από κάθε άποψη
RispondiEliminaΕχεις δικιο συνεβησαν τοσα πολλα απο τοτε.
RispondiEliminaΤουλαχιστον μας αφησε τη μουσικη και τα τραγουδια του ο Λεοναρντ
που σβηνουν καθε ασχημια.
δεν ξεχνώ την μορφή του, το χαμόγελο του...το κρατάω μέσα μου φυλαχτό...κλείνω τα μάτια βλέπω την μορφή του, ακούω την φωνή του και χάνομαι...καθάριο γάργαρο νεράκι ο ήχος του..
RispondiElimina