Πού πάει αυτό το κρεμώδες τρένο με βροχή και ήλιο
τόσο δικό μου, εκτός τόπου και χρόνου
θα περάσει, θα το πάρεις, το έχω ήδη πάρει
δεν θα το μάθεις, δεν σε νοιάζει καθόλου, που περίμενα
Θα συναντήσεις έναν οποιονδήποτε άντρα
και για αυτόν θα καταστρέψεις τα όνειρά σου
θα πουλήσεις τα πάντα στην τιμή της ημέρας
και στο τέλος θα κλάψεις επειδή δεν άξιζε
Θα σε σταματούσα και θα σου έλεγα, οτι θα το έκανα,
αλλά σε ποια θέση βρίσκεσαι, πίσω μου, δίπλα μου, μαζι μου
και σ’ αυτό το κρεμώδες τρένο που με λικνίζει απαλά σαν τη μητέρα
αναρωτιέμαι, αν θα με αναγνώριζες
Πού να πηγαίνει αυτό το κρεμώδες τρένο μες στην ανεμοθύελλα
πως μπορείς να ερωτευτείς σε αυτή τη σκληρή ζωή
θα είμαι εκεί, ένα κοριτσάκι, μια γυναίκα και σε παρακαλώ,
αν συναντηθούμε, χαμογέλασέ μου για ό,τι συνέβη μεταξύ μας.
(Ελεύθερη απόδοση)
---------------------------------
Το τραγούδι δημιουργεί μια νοσταλγική ατμόσφαιρα, με ποιητικές εικόνες που περιγράφουν ένα ταξίδι με ένα φανταστικό τρένο σε άγνωστους κόσμους. Η φωνή της Patty Pravo, σε συνδυασμό με τη μελωδία, μεταφέρει βαθιά συναισθήματα και μια αίσθηση μελαγχολίας. Το τραγούδι μας θυμίζει την αναζήτηση του άλλου, μαζί με την ευθραυστότητα των ονείρων, τα οποία χάνουμε στην πορεία της ζωής.
Nessun commento:
Posta un commento