03/03/26

Πεθαίνοντας στη γη του κανενός

 


Από μακριά, ένας μανιασμένος κρότος από σίδερο
μια αποπνικτική μυρωδιά καπνού
βρώμικος αέρας, σφαίρες πολυβόλων και κραυγές
εκρήξεις, θραύσματα, σκόνη και ουρλιαχτά
τρέλα, τυφλή οργή, τρόμος και φόβος
πρησμένα μάτια, αγριεμένα πρόσωπα 
θηρία μανιασμένα που έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλον 
ανακατεμένα, κεφάλια, πτώματα, κράνη, σωροί
κομμάτια σάρκας, σπασμένα κόκαλα
ποτάμια αίματος, λάσπης και σφαγής
ενας ανοιχτός τάφος, μια κόλαση στη γη.
Κι άξαφνα όλα σίγησαν, τα πανύψηλα δέντρα λύγισαν
μια πένθιμη γαλήνη τα σκέπασε όλα απότομα  
κάποιοι έκλαιγαν, άλλοι προσεύχονταν 
η μερα σκοτείνιασε, σύννεφα έπεσαν πάνω σε σύννεφα
μια άγρια καταιγίδα σαν ένα οργισμένο τραγούδι
κατέβηκε από τον μαύρο ουρανό
και μια βροχή ξέπλυνε τα κρίματα 
για όσους χάθηκαν σ' αυτή τη γη του κανενός.
(V)


Black Sabbath ~ War Pigs

Nessun commento:

Posta un commento