Από μακριά, ένας αδιάκοπος κρότος από σίδερα
σφαίρες πολυβόλων που σφύριζαν παντού
εκρήξεις, θραύσματα, σκόνη και ουρλιαχτά
τυφλή οργή τρόμος και τρέλα
μια αποπνικτική ατμόσφαιρα βρώμικου αέρα
πρησμένα μάτια, αγριεμένα πρόσωπα
μανιασμένα θηρία που χτυπιούνταν ανελέητα
κι έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλον
ανακατεμένα κορμιά, κεφάλια, κράνη, σωροί
κομματιασμένες σάρκες, σπασμένα κόκκαλα
ποτάμια αίματος, λάσπης και σφαγής
ενας ανοιχτός τάφος, μια κόκκινη κόλαση στη γη.
Κι άξαφνα όλα σίγησαν, τα πανύψηλα δέντρα λύγισαν
μια πένθιμη γαλήνη τύλιξε σιωπηλά τα πάντα
κάποιοι έκλαιγαν, άλλοι προσεύχονταν
η μέρα σκοτείνιασε, σύννεφα έπεσαν πάνω σε σύννεφα
μια σαρωτική καταιγίδα σαν ένα θλιμμένο τραγούδι
κατέβηκε από τον μαύρο ουρανό
και μια ατέλειωτη βροχή ξέπλυνε τον πόνο και τα κρίματα
για όσους χάθηκαν σ' αυτή τη γη του κανενός.
(V)
Joan Baez - Brothers in Arms
Nessun commento:
Posta un commento