14/01/11

John Cage - The Sounds of Silence




(John Cage - 4'33'' - The Sounds of  Silence)
Το έργο είναι...σιωπηλό.
Τέσσερα λεπτά και τριάντα τρία δευτερόλεπτα απόλυτης σιωπής.
Ο μοναδικός ήχος που ακούγεται είναι εκείνος του περιβάλλοντος.
Κάθε ακροατής ωστόσο καλείται να αφουγκραστεί τους δικούς του.
Τους ήχους που προέρχονται απο το ίδιο του το σώμα.
Τον ρυθμό της ανάσας ή τον παλμό της καρδιάς του.
Για τον Κέιτζ κάθε θόρυβος κάθε τυχαίος ήχος συνιστούσε μουσική.
Πίστευε ότι η μουσική:
«Είναι τέλεια, αν παραμερίσει κανείς, το νου και τις επιθυμίες του 
και την αφήσει να δράσει αυθύπαρκτα».
Σε μια διάλεξή του για την έννοια του τίποτα, δήλωνε:
«Δεν έχω τίποτα να πω. Και το λέω».
(V)

____________________
Κι εγώ πιστεύω ότι μερικές φορές χρειάζεται να πάψουμε να φλυαρούμε όταν δεν έχουμε τίποτα ουσιαστικό να πούμε. Ας σταματήσουμε για λίγο ν' αφουγκραστούμε τους χτύπους της καρδιάς μας ή εκείνους από την καρδιά του διπλανού μας.
*

1 commento:

  1. John Cage – 4’33" Το σιωπηλό έργο

    Η πρώτη εκτέλεση του κομματιού 4’33" του John Cage δημιούργησε σκάνδαλο. Γραμμένο το 1952, είναι η πιο φημισμένη σύνθεση του Cage, το αποκαλούμενο και σιωπηλό έργο. Το έργο αποτελείται από 4 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα στα οποία ο πιανίστας δεν παίζει τίποτα. Η πρώτη εκτέλεση δόθηκε από τον David Tudor, στις 29 Αυγούστου του 1952, στο Woodstock της Νέας Υόρκης για ένα κοινό που υποστήριζε τη μοντέρνα τέχνη...

    Ο Tudor τοποθέτησε τη χειρόγραφη παρτιτούρα, λευκές σελίδες ενός τυπικού πενταγράμμου, στο πιάνο και στάθηκε ανέκφραστος χρησιμοποιώντας ένα ρολόι για να μετρά τη διάρκεια κάθε μέρους. Η παρτιτούρα καθόριζε τρία μέρη, κάθε ένα με διαφορετική διάρκεια που όμως προστιθέμενα ήταν 4 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα. Ο Tudor σήμαινε την λήξη κάθε μέρους κατεβάζοντας το καπάκι των πλήκτρων του πιάνου. Ο αέρας στα δέντρα εισέβαλλε στο πρώτο μέρος που διήρκεσε 30 δευτερόλεπτα. Σταγόνες βροχής άρχισαν να πέφτουν στην οροφή κατά την διάρκεια του δεύτερου. Ο καλλιτέχνης κάθε τόσο γύριζε τις σελίδες της παρτιτούρας, πάντα χωρίς να παίζει τίποτα. Το ακροατήριο άρχισε να μουρμουρίζει. Με το τέλος του έργου ο Tudor σηκώθηκε και υποκλίθηκε και στην αίθουσα επικράτησε έντονη δυσαρέσκεια και αγανάκτηση. Όλοι συμφώνησαν πως ο Cage αυτή τη φορά το είχε παρακάνει.
    Πηγή: Online-Mag.gr

    ...

    RispondiElimina