Προσωρινή αιωνιότητα

Ήταν ό,τι πιο όμορφο του έτυχε, όλες αυτές τις μέρες
καθώς την έβλεπε να βγαίνει από το νερό
και να βαδίζει προς το μέρος του

Λάτρευε τη χρυσαφένια ομορφιά, 
την αλμυρή δροσιά από τα φιλιά της
τον ιδρωμένο πόθο ανάμεσα στα στήθη...

Μα περισσότερο απ' όλα,

εκείνη τη μεθυστική μυρωδιά από το θαλασσινό κορμί

που κάθε βράδυ του χάριζε  

λίγο από την αίσθηση της προσωρινής αιωνιότητας. 
(Velvet -07/2013)

*