Son morto con altri cento
son morto ch'ero bambino
passato per il camino
e adesso sono nel vento.
Πέθανα μαζί με άλλους εκατό
πέθανα οταν ήμουν παιδί μικρό
περνώντας στην καμινάδα
και τώρα βρίσκομαι στον αέρα
Ad Auschwitz c'era la neve
il fumo saliva lento
nel freddo giorno d'inverno
e adesso io sono nel vento.
Στο Άουσβιτς χιόνιζε πυκνά
κι αργά ανηφόριζε ο καπνός ψηλά
στη κρύα χειμωνιάτικη μέρα
μα τώρα βρίσκομαι στον αέρα
Ad Auschwitz tante persone
ma un solo grande silenzio
è strano, non riesco ancora
a sorridere qui nel vento.
Στο Άουσβιτς πλήθος οι ψυχές
μα ανεξήγητη υπήρξε σιωπή
ειναι παράξενο που ακόμα δεν μπορώ
εδώ στον αέρα να χαμογελώ
Io chiedo come può l'uomo
uccidere un suo fratello
eppure siamo a milioni
in polvere qui nel vento.
Αναρωτιέμαι πώς μπορεί
ο άνθρωπος τον αδερφό να σκοτώνει
κι όμως είμαστε εκατομμύρια
εδώ στον αέρα, διάσπαρτη σκόνη
E ancora tuona il cannone
e ancora no non è contenta
di sangue la bestia umana
e ancora ci porta il vento.
Και το κανόνι συνέχεια βροντάει
κι ακόμα δεν εχει χορτάσει
με αίμα το ανθρώπινο κτήνος
και ο αέρας ψηλά μας σκορπάει
Io chiedo quando sarà
che l'uomo potrà imparare
a vivere senza ammazzare
e il vento si poserà.
Κι αναρωτιέμαι άραγε ποτέ
ο άνθρωπος θα μπορέσει να μάθει
να ζει χωρίς να σκοτώνει
κι ο αέρας να καταλαγιάσει
(Μεταφραση - Velvet)
Compositore: Francesco Guccini (1964)
Arrangiatore: Nomadi
-------------------------------
27 Gennaio: Giornata della Memoria delle vittime dell'Olocausto.
27 Ιανουαρίου: Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.
η μαρτυρια ενος παιδιου επιζωντα απο το Αουσβιτς-Μπιρκεναου
"Πώς μπορεί ο άνθρωπος τον αδερφό να σκοτώνει;"
RispondiEliminaΕίναι κάτι που δεν μπορώ να χωνέψω! Διαβάζω βιβλία με μαρτυρίες
(ή και μυθοπλασία) από το Άουσβιτς. Με θλίβει, αλλά κάτι με τραβάει.
Κανείς δεν πρέπει να ξεχάσει κι ας μην τα ζήσαμε. Δεν πρέπει να
επαναληφθούν ποτέ τέτοια εγκλήματα....
Ολοκαύτωμα: μια ανεξιτηλη κηλιδα στην ανθρωπινη ιστορια
RispondiElimina-----------------
ενα συγκλονιστικο βιβλιο με τη μαρτυρια ενος επιζωντα
που πιθανόν γνωριζεις, ειναι του Πριμο Λεβυ
"αν αυτο ειναι ανθρωπος"
Το ξεκίνησα μόλις χτες! Κι επειδή λατρεύω τα αυτοβιογραφικά και αυτό το κομμάτι της ιστορίας ξέρω ήδη ότι θα συγκλονιστώ. (Έχω αφήσει στη μέση τις Ευμενίδες, επίσης βιβλίο γύρω από το Ολοκαύτωμα, αλλά από την πλευρά ενός Γερμανού αξιωματικού που δείχνει πώς ένας άνθρωπος φθάνει σε αυτή τη θέση να σκοτώνει αλόγιστα όταν διατάσσεται και συντάσσεται με τέτοιες ιδεολογίες, το οποίο θα το συνεχίσω μετά το βιβλίο του Λέβυ.)
EliminaΟι ανθρωποι γενικα δεν μισουν κανεναν, νοιαζονται για τη δουλεια τους και επιθυμουν να ζουν ειρηνικα με τους γυρω τους.
RispondiEliminaΕιναι οι (ολοκληρωτικες) πολιτικες ιδεολογιες που με την καταλληλη προπαγανδα δημιουργουν το κοινωνικο πλαισιο που ειναι απαραιτητο για την εξυπηρετηση των σκοπων τους. Ετσι διαστρεφουν τα μυαλα των ανθρωπων (τα εμποτιζουν με μισος για τον διπλανο) και γινονται ικανοι για καθε κακια.