Ο κινητήρας βρυχάται
ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς
καλύτερα να επιβραδύνω
δεν πρέπει να ξεπεράσω τη γραμμή,
ανεβάζω την ένταση ακούω τη μουσική
το ίδιο παλιό καλοκαιρινό τραγούδι
γνωρίζω όλες τις συγχορδίες
το μόνο που χρειάζομαι είναι μια κιθάρα
ανάμεσα στα δάχτυλα
-άραγε αν τραγουδήσω θ’ ακούσεις την φωνή μου-
η ομίχλη απλώνεται εμπρός μου
οι αναμνήσεις επιστρέφουν και μ’ ακολουθούν
ίχνη που έσβησαν στο πέρασμα του χρόνου
σαν ξεχασμένη ασπρόμαυρη ταινία με προσπερνούν,
το ραδιόφωνο λέει πως θα ξαναχιονίσει
και βρίσκομαι χιλιάδες μίλια μακριά
γυρεύω τον ουρανό τ’ Αυγούστου
θέλω να τρέξω στον αυτοκινητόδρομο του ήλιου.
(V)
*
Μου συμβαίνει στο θυμητικό μου να συνδιάζω τους ανθρώπους που γνωρίζω με κάτι, ένα αντικείμενο, μια λέξη, ένα άρωμα... λοιπόν Chris Rea κι εσένα σας έχω συσχετίσει!
RispondiEliminaΑύγουστος αγαπημένος, και γιατί όχι; Να τρέξεις!!
ΥΓ. Δε ξέρω πώς θα φανεί αυτό το σχόλιο γτ στο δικό σου μπλογκ μου ζητάει όνομα και url και δεν ξέρω γτ...
Καλό βράδυ V!
ΥΓ. Αααα σου είπα; Ξεκίνησα ιταλικά! Διάβασμα στο σπίτι καθημερινά μία ώρα διάβασμα, τα βιβλιά τα έχω από παλιά. Στόχος μου το Νοέμβρη του '24 να δώσω, έτσι λέω... Ευχήσου μου να μην τα παρατήσω. Καλό βράδυ ξανά, V!
Χαιρομαι γιατι ο Ρεα ειναι πολυ αγαπημενος
EliminaΚαι τον εχω συσχετισει οπως λες με τη θαλασσα και το καλοκαιρι
Τρεχω και οταν δεν μπορω με τα ποδια, τρεχω με το νου
----------------------
Ti auguro di impararli e di sentirti cantare
Buonasera ragazza, col vestito color canarino
Ενα απο τα πρωτα τραγουδια που ακουγα
RispondiEliminaοταν μαθαινα την ιταλικη γλωσσα
----------------
Fausto Leali - A Chi