Λουλούδια μάζεψα του Απρίλη

 

Τώρα που η μέρα μεγαλώνει 

και η ανάγκη σκοτεινιάζει την ψυχή μου

συνέχεια χάνομαι σ’ αυτό το μονοπάτι

ανάμεσα στις ανεμώνες και τη θάλασσα

κι έρχομαι κρυφά να σε συναντήσω 

καθώς αόρατη περνάς και φτερουγίζεις 

σαν χρυσαφένια πεταλούδα διάφανη και λαμπερή  

ντυμένη μ' ένα φόρεμα από κλωστές ανέμου

αλλάζεις χρώματα χορεύεις και γελάς

σκορπίζοντας ιριδισμούς στο πέρασμα σου

γλυκιά αίσθηση από όνειρο και νοσταλγία

η μακρινή μορφή σου μια αιώνια παρουσία

λουλούδια μάζεψα του Απρίλη 

στα μακριά μαλλιά σου να φοράς.

(V)

Chris Rea - Blues For Janice

*